Η Χούντα των Συνταγματαρχών, ή Δικτατορία των Συνταγματαρχών, ή απλά Χούντα αναφέρεται στην περίοδο πολιτεύματος δικτατορίας στην Ελλάδα που ακολούθησε το πραξικόπημα των Συνταγματαρχών στις 21 Απριλίου 1967.

 

Ιστορική Αναδρομή

Ιστορικό πλαίσιο

Η ελληνική δικτατορία 1967-1974 θεωρείται διεθνώς ένα ακόμα επεισόδιο του Ψυχρού Πολέμου, στην μάχη μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η προσπάθεια της Σοβιετικής Ένωσης να προσεταιριστεί έθνη που ανήκαν στην Δύση, ενισχύοντας φιλοσοβιετικές και φιλοκομμουνιστικές ομάδες, συχνά οδηγούσε σε αντίδραση απο την μεριά των Δυτικών και κυρίως των Αμερικανών που ήταν επικεφαλής του δυτικού συνασπισμού.

Στο εσωτερικό των χωρών, στις πιο βίαιες περιπτώσεις, αυτή η μάχη κατέληγε είτε σε πλήρη επικράτηση των κομμουνιστών όπως στο Βιετνάμ/Καμπότζη ή σε στρατιωτική δικτατορία των πιο ακραίων δυτικόφιλων εθνικιστών (Χιλή, Αργεντινή). Στην περίπτωση της Ελλάδας, όπως και στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, οι στρατιωτικοί ανέλαβαν να αντιμετωπίσουν αυτό που εκλάμβαναν ως κομμουνιστικό κίνδυνο με περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών και εγκαθίδρυση δικτατοριών. Σε αυτήν την δράση τους είχαν συχνά την σιωπηρή ανοχή έως και σε μερικές περιπτώσεις ανοιχτή συμπαράσταση της Δύσης και κυρίως των ΗΠΑ.

Κατά τον Σάμιουελ Χάντιγκτον η ελληνική δικτατορία δεν πρέπει να αναλύεται ως ένα μεμονωμένο γεγονός αλλά ως μέρος ενός παγκόσμιου παιχνιδιού, μέρος ενός κύματος δικτατοριών. Όπως εξηγεί ο συγγραφέας στο βιβλίο The Third Wave, με πολλές αναφορές στην ελληνική δικτατορία και μεταπολίτευση, ο κόσμος έχει περάσει τρία κύματα αποσταθεροποίησης και δημοκρατικοποίησης. Η Ελλάδα βρέθηκε στο τρίτο κύμα εκδημοκρατισμού, την περίοδο του 70-80 μαζί με άλλες χώρες όπως οι προαναφερθείσες Ισπανία, Πορτογαλία αλλά και οι Βραζιλία, Παναμάς, Γρενάδα κ.ά..

Πολιτικές εξελίξεις που οδήγησαν στο πραξικόπημα

Με την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Γερμανούς, άρχισε εμφύλιος πόλεμος (1945-1949) μεταξύ των κομμουνιστικών δυνάμεων ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του εθνικού στρατού, που είχε την άμεση υποστήριξη των Άγγλων και Αμερικανών. Με την ήττα των κομμουνιστών, άρχισε να συντηρείται από τις ελληνικές κυβερνήσεις κλίμα τρομοκρατίας και κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τυχόν κομμουνιστική επανάσταση. Οι κυβερνήσεις του Αλέξανδρου Παπάγου και του Κωνσταντίνου Καραμανλή χρησιμοποιούσαν το στρατό ως όργανο τρομοκρατίας. Επιπλέον, έως το 1961, με ευθύνη και πρωτοβουλία της κυβέρνησης Καραμανλή, δημιουργήθηκε μηχανισμός ελέγχου του Τύπου και της πληροφόρησης, με σκοπό τη στήριξη ενός ουσιαστικά αυταρχικού καθεστώτος. Ο μηχανισμός αυτό αποτελούνταν από στρατιωτικούς και έλληνες και ξένους δημοσιογράφους, οι μισθοί των οποίων καλύπτονταν από μυστικά κονδύλια της Γενικής Διεύθυνσης Τύπου και Πληροφοριών (ΓΔΤΠ) και της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ). Οι αξιωματικοί που αποτελούσαν το μηχανισμό αυτό αξιοποίησαν αργότερα την εμπειρία τους επιβάλλοντας τη δικτατορία.

Μέσα στο στρατό υπήρχε παράνομη οργάνωση αξιωματικών, με το όνομα ΙΔΕΑ, που είχε πρόγραμμα πραξικοπήματος. Μέσα στον ΙΔΕΑ, δρούσε ο αξιωματικός Γεώργιος Παπαδόπουλος, ως υφιστάμενος του στρατηγού Νάτσινα. Οι μηχανισμοί αυτοί, ενεργοποιήθηκαν, ή μάλλον πήραν την εντολή να ενεργοποιηθούν, από τον Τζον Μόρι, πράκτορα της CIA στην Αθήνα, κατ΄ αρχήν για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, στη συνέχεια όμως με κύριο στόχο την επιβολή πραξικοπηματικής κυβέρνησης, αποτελούμενης μόνο από στρατιωτικούς.

Τον Ιούλιο του 1965 σημειώθηκε σοβαρό ρήγμα στις τάξεις του κυβερνώντος κόμματος Ένωση Κέντρου, γνωστό στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας με τον όρο Αποστασία του 1965 ή Ιουλιανά. Αφορμή υπήρξε η απόφαση του Γεωργίου Παπανδρέου να αντικαταστήσει τον Πέτρο Γαρουφαλιά από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και η άρνηση του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ να υπογράψει το σχετικό διάταγμα, αν ο διάδοχος του Γαρουφαλιά δεν απολάμβανε της απόλυτης εμπιστοσύνης του.

Ο Γ. Παπανδρέου αναγκάστηκε από τον Κωνσταντίνο να παραιτηθεί στις 15 Ιουλίου 1965. Από εκείνη την ημέρα και μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου του 1966, ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να σχηματίσει κυβερνήσεις με τη συμμετοχή κατά διαστήματα 48 βουλευτών της παράταξης Ένωση Κέντρου (αποστατών) που εγκατέλειψαν τον Γεώργιο Παπανδρέου. Ο όρος "Αποστασία" προήλθε από τον χαρακτηρισμό αποστάτες που αποδόθηκε στους βουλευτές της Ένωσης Κέντρου που, υπό την προτροπή του επίσης βουλευτή της Ένωσης Κέντρου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πήραν μέρος ή έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στις κυβερνήσεις της περιόδου αυτής. Ο Κωνσταντίνος αρχικά διόρισε πρωθυπουργό τον Γεώργιο Αθανασιάδη-Νόβα με υπουργούς αποστάτες βουλευτές την Ένωσης Κέντρου. Η νέα κυβέρνηση όμως δεν είχε πλειοψηφία στην Βουλή, οπότε σχηματίστηκε άλλη κυβέρνηση υπό τον Ηλία Τσιριμώκο. Όλη η περίοδος που ακολούθησε την αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου χαρακτηρίζεται γενικότερα ως περίοδος πολιτικής ανωμαλίας

Η σύγκρουση είχε και οικονομικά αίτια: Όταν η Ένωση Κέντρου ανήλθε στην εξουσία, ο Παπανδρέου είχε επιβάλει στον εκατομμυριούχο μεγαλοεπενδυτή Τομ Πάπας την επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων για τα διυλιστήρια της ESSO (της σημερινής ΕΚΟ). "Ο Πάπας αντέδρασε και πίεζε την ελληνική κυβέρνηση, μέσω των διασυνδέσεων που είχε με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, να σταματήσει τις "σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις"... Τελικά το φθινόπωρο του 1964, η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου υποχρέωσε τον Τομ Πάπας να υπογράψει νέα σύμβαση με την ESSO PAPAS, καταργώντας τα περισσότερα από τα μονοπώλια που είχε». Η CIA, η πολυεθνική Esso και το αφεντικό της δεν υποχώρησαν αλλά υπονόμευαν την κυβέρνηση Παπανδρέου, ενώ «... τη σχέση του με τη CIA παραδέχθηκε ο ίδιος ο Πάπας, σε συνέντευξη που έδωσε στο Φρέντυ Γερμανό».
Στο βιβλίο που έγραψε ο Μακάριος Δρουσιώτης, 1974, Το άγνωστο παρασκήνιο της τουρκικής εισβολής, Αλφάδι, Λευκωσία, 2002, σσ. 14-18 αναφέρει: «... ο Τομ Πάπας ήταν αυτός που συνέδραμε οικονομικά για την εξαγορά των βουλευτών που είχαν αποστατήσει από την Ένωση Κέντρου. Ο Λευτέρης Βόδενας συνεργάτης του τότε εκδότη των εφημερίδων "Μακεδονία" και "Θεσσαλονίκη" ο οποίος είχε ενεργό συμμετοχή στην ανατροπή του Παπανδρέου, αφηγείται στο βιβλίο του Χρίστου Χριστοδούλου "Ο εκδότης Ιωάννης Βελλίδης":

"... μια μέρα ανέβηκα στον 7ο όροφο της οδού Φιλελλήνων 1 και πήρα κάτι δέματα.... Τα πήρα από τα γραφεία της ESSΟ Πάπας που ήταν εκεί και τα κατέβασα στα γραφεία της "Μακεδονίας" που ήταν στο δεύτερο όροφο. Από κει πέρασαν κάποιοι βουλευτές και τα πήραν».

Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου

 

Στις 21 Απριλίου του 1967 και ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις 28 Μαΐου, αξιωματικοί του στρατού, υπό την ηγεσία του Συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου, και συμμετοχή του Ταξίαρχου Τεθωρακισμένων Στυλιανού Παττακού και του Συνταγματάρχη Νικόλαου Μακαρέζου κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα (κίνημα), το οποίο οι ίδιοι ονόμαζαν «Εθνοσωτήριον Επανάστασιν» ή «Επανάσταση της 21ης Απριλίου».

 

Αίτια

Μετά τον Εμφύλιο του 46-49 ήταν διάχυτος ο φόβος της επικράτησης του κομμουνισμού παρά την ήττα του ΔΣΕ και την εξορία των ηγετικών στελεχών του ΚΚΕ. Οι κυβερνήσεις λάμβαναν μέτρα όπως η απαγόρευση του ΚΚΕ, η εκτόπιση αντιφρονούντων κλπ. Ορισμένοι αξιωματικοί στον στρατό, στην αστυνομία/χωροφυλακή, στην ΚΥΠ και αλλού θεωρούσαν ότι οι πολιτικοί δε λάμβαναν αρκετά μέτρα ή ότι δεν ήταν αρκετά ικανοί να αποτρέψουν τον κίνδυνο και είχαν ουσιαστικά αυτονομήσει τη δράση τους, δημιουργώντας το λεγόμενο «παρακράτος». Δημιουργήθηκαν ομάδες αξιωματικών, οι οποίες συνέρχονταν και αποφάσιζαν κοινή δράση χωρίς να λογοδοτούν ή να ελέγχονται από την πολιτική ηγεσία. Ταυτόχρονα με ψευδείς εκθέσεις ή με προβοκάτσιες προσπαθούσαν να πείσουν ότι αριστερά είχε οργανωμένη δράση για την κατάληψη της εξουσίας. Οι κυβερνήσεις της εποχής κατά τις δεκαετίες 50 και 60 δε στάθηκε δυνατόν να ελέγξουν αυτούς τους παρακρατικούς μηχανισμούς είτε διότι δεν αντιλαμβάνονταν τη σοβαρότητα του κινδύνου για τη δημοκρατία είτε διότι πολλές φορές τα ανάκτορα παρενέβαιναν υπέρ τους, νομίζοντας ότι οι παρακρατικοί είναι ως επί το πλείστον ορκισμένοι φιλομοναρχικοί. Δείγματα της δράσης των παρακρατικών ήταν το σχέδιο «Περικλής», ως ένα βαθμό η «βία και νοθεία» στις εκλογές του 1961 και η δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963.

Η δράση των αντιδημοκρατικών ακροδεξιών ομάδων αυτών εντάθηκε μετά τη νίκη στις εκλογές του 1963 της Ενώσεως Κέντρου με αρχηγό τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος ήταν μεν αντικομμουνιστής, πίστευε όμως ότι η πολιτική διώξεων κατά των κομμουνιστών μάλλον τους ενίσχυε παρά τους αποδυνάμωνε. Οι πραξικοπηματίες φοβούνταν την πιθανότητα νέας νίκης της Ενώσεως Κέντρου στις προσεχείς εκλογές. Μια νίκη της θα σήμαινε ενίσχυση της πτέρυγας του Ανδρέα Παπανδρέου και πιθανή κάθαρση του στρατεύματος από τα υπερδεξιά στοιχεία. Μια τέτοια κάθαρση αναμφισβήτητα θα περιλάμβανε πολλά από τα ηγετικά στελέχη του κινήματος. Η προηγούμενη προσπάθεια ελέγχου του στρατεύματος από την κυβέρνηση είχε καταλήξει σε σύγκρουση με τα ανάκτορα και στην Αποστασία του 1965. Αν η Ένωσις Κέντρου επανεκλεγόταν, η παρέμβαση των ανακτόρων θα ήταν πολύ πιο δύσκολη. Την ίδια στιγμή οι αντιαμερικανικές δηλώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, η χείρα φιλίας που έτεινε προς την ΕΔΑ και οι προτροπές του για ενίσχυση της φιλίας με τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας είχαν θορυβήσει όλους τους δεξιούς θεσμικούς και εξωθεσμικούς παράγοντες, περιλαμβανομένων και των Αμερικανών. Λόγω της προχωρημένης ηλικίας του Γ. Παπανδρέου ο Α. Παπανδρέου διαφαινόταν ως ο διάδοχός του σε περίπτωση νίκης στις επερχόμενες εκλογές.

Υπήρχαν πολλές αναφορές στο ενδεχόμενο πολιτειακής εκτροπής, ενώ σχεδιαζόταν πραξικόπημα και από ανώτερους αξιωματικούς υπό τον στρατηγό Σπαντιδάκη με την ανοχή (αν όχι με την ενθάρρυνση) του βασιλιά Κωνσταντίνου του Β'. Τα σενάρια αυτά αφορούσαν την αφαίρεση της εξουσίας από την Ένωση Κέντρου, σε περίπτωση νίκης της τελευταίας στις επερχόμενες εκλογές, και την αναστολή εφαρμογής ορισμένων άρθρων του Συντάγματος για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Οι αξιωματικοί που τελικά προέβησαν στο πραξικόπημα την 21η Απριλίου 1967 κινήθηκαν πιο γρήγορα και εξέπληξαν τους πάντες. Το καθεστώς δικαιολόγησε την κατάληψη της εξουσίας υποστηρίζοντας ότι υπήρχε κίνδυνος να καταληφθεί η εξουσία από τους κομμουνιστές. Οι πραξικοπηματίες ισχυρίστηκαν ότι είχαν ανακαλύψει εβδομήντα φορτηγά αυτοκίνητα φορτωμένα με ψεύτικες στρατιωτικές στολές, που οι κομμουνιστές θα χρησιμοποιούσαν για να κάνουν πραξικόπημα. Ποτέ δεν παρουσίασαν κάποιο από αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία και σύντομα και οι ίδιοι εγκατέλειψαν τη πρόφαση του επερχόμενου κομμουνιστικού κινδύνου.

Οι πρωτεργάται

 

 

1: «... οι τρείς - εξουσιοδοτηθέντες ή πρωτοβούλως κινηθέντες - απετέλεσαν το κεντρικόν μόριον της Επαναστατικής Επιτροπής».
(Στ. Γ. Παττακός, Βιβλίο 3ο, σελ. 47)

2: «Την κατάστρωσιν του τελικώς εφαρμοσθέντος Σχεδίου Ενεργείας την έκαμεν ο αρχηγεύων της Ομάδος Συν/χων Παπαδόπουλος Γεωργ., με βοηθούς τους (...). Οι 12 ανωτέρω και εγώ υπηρετούντες εις Αθήνας τότε, απετέλουν την Ομάδα Διαταγών, την νύκτα της 20/21 Απριλίου 1967 ...»
(Στ. Γ. Παττακός, Βιβλίο 1ο, σελ. 238)

3: «... αναφέρονται τα 24 ονόματα των καταδικασθέντων τον μήνα Αύγουστον 1975 με την κατηγορίαν των "πρωταιτίων" ... Οι ανωτέρω 24 Αξιωματικοί απετέλεσαν τον πυρήνα του επαναστατικού μηχανισμού και αυτοί εκίνουν τα νήματα και τα βήματά της».
(Στ. Γ. Παττακός, Βιβλίο 3ο, σελ. 46 - 47)

4: Αξιωματικοί διαδραματίσαντες κρίσιμον ρόλον διά την επιβολήν της Επαναστάσεως, αναφερόμενοι εις άλλα σημεία των Ιστορικών Βιβλίων του Στ. Γ. Παττακού.

5: Αξιωματικοί διαδραματίσαντες κρίσιμον ρόλον διά την επιβολήν της Επαναστάσεως, αναφερόμενοι εις το βιβλίον του Γρ. Α. Μιχαλόπουλου "Γεώργιος Παπαδόπουλος, Ο Μεγάλος Επαναστάτης".

 

Το Χρονικό

Οι συνωμότες διστάζουν

Ο Συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός και ο Συνταγματάρχης Νικόλαος Μακαρέζος συναντήθηκαν στο αρχηγείο των Τεθωρακισμένων στο Γουδή, στις 11.30΄ της 20ης Απριλίου . Ο Παπαδόπουλος δεν είχε λάβει ακόμα κάποιες πληροφορίες και πρότεινε να αναβάλουν το πραξικόπημα κατά είκοσι τέσσερις ώρες. Ο Παττακός αρνήθηκε κι η διαφωνία τους κράτησε αρκετή ώρα. Τελικά ο Παττακός ανακοίνωσε στους άλλους συνωμότες ότι εκείνος θα ξεκινούσε το κίνημα είτε τον ακολουθούσαν, είτε όχι  και τότε συμφώνησαν κι οι υπόλοιποι. Ωστόσο , το πραξικόπημα, είχε ήδη καθυστερήσει κατά μία ώρα κι οι πρώτες μετακινήσεις μονάδων άρχισαν μετά τη 1π.μ

Έλεγχος τηλεπικοινωνιών

Πρώτα κινήθηκαν τα τμήματα των καταδρομέων (ΛΟΚ). Αποτελούσαν τη λυδία λίθο επιτυχίας του Κινήματος, που θα είχε πιθανότητες επικράτησης μόνο αν οι μονάδες αυτές κατόρθωναν να καταλάβουν όλα τα τηλεπικοινωνιακά κέντρα χωρίς να δοθεί το σήμα συναγερμού. Δεν έπρεπε να ειδοποιηθούν και να κινητοποιηθούν ο Βασιλιάς, οι Στρατηγοί, η Κυβέρνηση πριν ολοκληρωθούν οι βασικοί στόχοι του κινήματος. Οι τηλεπικοινωνίες – κτίριο της ΕΡΤ (τότε ΕΙΡΤ), τηλεόραση, ραδιοφωνικοί σταθμοί, τηλεφωνικό κέντρο και στρατιωτικές εγκαταστάσεις ασυρμάτου - καταλήφθησαν μεταξύ 1 και 1.30΄ π.μ. χωρίς να δοθεί το σήμα του συναγερμού. Στους δρόμους επικρατούσε ησυχία, αφού δεν είχαν ακόμα κινηθεί τα τανκς και δεν κυκλοφορούσαν ομαδικά διάφορα στρατιωτικά καμιόνια. Οι στρατιώτες μετακινούνταν γρήγορα και αθόρυβα, κατά μικρές ομάδες, στους προκαθορισμένους στόχους δίχως να κινούν την προσοχή ή τη περιέργεια. Ένα τζιπ γεμάτο στρατιώτες δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο στους αθηναϊκούς δρόμους. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά οι στρατιώτες της Χούντας είχαν θέσει υπό το λειτουργικό έλεγχό τους όλα τα τηλεπικοινωνιακά κέντρα

Πλαστογράφηση – Σχέδιο Προμηθεύς

Ο Παπαδόπουλος είχε ετοιμάσει μια γραπτή Διαταγή , που όριζε τις μετακινήσεις των αναγκαίων στρατιωτικών μονάδων, πλαστογραφώντας το όνομα του Βασιλιά. Οι συνωμότες απευθύνθηκαν στους αγουροξυπνημένους στρατιώτες διαβάζοντάς τους τη, δήθεν υπογεγραμμένη από το Βασιλιά, Διαταγή και τους ανέπτυξαν το σχέδιο μάχης ,στο όνομα του Βασιλιά. Στη συνέχεια ο Παπαδόπουλος έστειλε το κωδικό σήμα για την ενεργοποίηση του Σχεδίου Προμηθεύς,σχέδιο εκτάκτης ανάγκης του ΝΑΤΟ. Το συγκεκριμένο σχέδιο προορίζονταν για την αναγκαστική ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής εξέγερσης, σε περίπτωση που εισέβαλαν στην Ελλάδα δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού. Βασικό στοιχείο του σχεδίου ήταν ότι έθετε όλες τις στρατιωτικές μονάδες υπό την άμεση ηγεσία του Υπουργού Άμυνας ή του Αρχηγού ΓΕΣ στρατηγού Σπαντιδάκη ή του Βασιλιά, απαγορεύοντας ρητά την υπακοή τους σε οποιαδήποτε άλλη διαταγή.

Ο έμπιστος του βασιλιά αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός Γ. Σπαντιδάκης, αντικαταστάθηκε από τον Οδυσσέα Αγγελή. Ο Αγγελής κάνοντας χρήση του νέου του αξιώματος έδωσε εντολή στο Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το Σχέδιο Προμηθεύς σε όλη τη χώρα.

Συλλήψεις

Έχοντας πια στη διάθεσή τους τηλέφωνα και ασυρμάτους, οι κινηματίες ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν στην επόμενη φάση του σχεδίου τους, στις συλλήψεις.

Είχαν αναθέσει σε ειδικές ομάδες τη σύλληψη κορυφαίων πολιτικών. Μόλις άρχισαν ταυτόχρονα τις συλλήψεις, άρχισαν να κινούνται τα τανκς και οι μονάδες Λοκατζήδων. Ο Παπαδόπουλος έφτασε στο Πεντάγωνο, όπου τον περίμεναν ο Συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς και ο Αντισυνταγματάρχης Κωνσταντίνος Ασλανίδης. Οι στασιαστές όρμησαν μέσα και κατέλαβαν το κτίριο, χωρίς πάλι να δοθεί το σήμα του συναγερμού. Δώδεκα τανκς κι οκτώ θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού κύκλωσαν το Πεντάγωνο, ενώ άλλα τανκς βρέθηκαν μπροστά στα κτίρια της τηλεόρασης , των ραδιοφωνικών σταθμών και των τηλεφωνικών κέντρων, ώστε να αποκρουστεί κάθε απόπειρα ανακατάληψής τους. Κι αφού είχαν δρομολογηθεί οι συλλήψεις, άλλα τανκς άρχισαν να καταλαμβάνουν θέσεις στη πλατεία Συντάγματος, μπροστά από μεγάλα ξενοδοχεία (Χίλτον) και άλλα σφράγιζαν τους δρόμους που οδηγούσαν από την επαρχία στην Αθήνα. Αποκλείστηκε και το αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Η πρώτη ειδοποίηση που πήρε ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος για όσα συνέβαιναν ήταν από τον υπασπιστή του, Ταγματάρχη Μιχάλη Αρναούτη, όταν είδε ομάδα στρατιωτών να εισβάλει στην κατοικία του στο Παλαιό Ψυχικό. Το τηλέφωνό του όμως νεκρώθηκε και τελικώς συνελήφθη και οδηγήθηκε στο Πεντάγωνο. Από τις βροντές των πυροβολισμών, ξύπνησε και η Μαργαρίτα Παπανδρέου . Η κατοικία του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν γειτονική του Μιχάλη Αρναούτη. Ένας Λοχαγός και τέσσερις κομάντος εισέβαλαν στην οικία και μετά από επεισοδιακή καταδίωξη συνέλαβαν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Κωνσταντίνος αμέσως τηλεφώνησε στον Πρωθυπουργό Παναγιώτη Κανελλόπουλο όπου ο τελευταίος τον πληροφορούσε ότι τον συνελάμβαναν εκείνη ακριβώς τη στιγμή, στις 2.23’ το πρωί.

Η δεύτερη ειδοποίηση ότι βρισκόταν σε εξέλιξη πραξικόπημα ήρθε στις 2.10΄ το πρωί, όταν ο αστυνομικός διευθυντής της Αθήνας Τασιγιώργος άκουσε τις κινήσεις των στρατιωτικών μονάδων και τηλεφώνησε στον Υπουργό Δημοσίας Τάξης Γεώργιο Ράλλη. Ο Ράλλης προσπάθησε να τηλεφωνήσει στο Τατόι, αλλά το τηλέφωνό του είχε νεκρωθεί. Κατευθύνθηκε στο γειτονικό αστυνομικό τμήμα, από όπου κατόρθωσε μέσω ασυρμάτου Motorola να συνδεθεί με το Βασιλιά. Ο Βασιλιάς έδωσε εντολή στον Ράλλη να επικοινωνήσει με τους αξιωματικούς υπηρεσίας των Σωμάτων Στρατού στην Θεσσαλονίκη, τη Καβάλα, και σε άλλες πόλεις και να τους θέσει σε κατάσταση συναγερμού και να κινηθούν προς την Αθήνα. O Γεώργιος Ράλλης προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Επιτελάρχη του Γ΄ Σώματος Στρατού, Ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη, για να κινητοποιήσει τις δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη. Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο Προμηθεύς είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή με αποτέλεσμα ο Ταξίαρχος Βιδάλης να αγνοήσει το σήμα του Ράλλη. Μόλις έλαβε το σήμα, ο Βιδάλης βρέθηκε σε μεγάλη αμηχανία. Έσπευσε να ζητήσει οδηγίες από το ΓΕΣ και ο Στρατηγός Σπαντιδάκης τον διαβεβαίωσε, ψευδώς, στο τηλέφωνο ότι ο Βασιλιάς ήταν σύμφωνος με ό,τι είχε γίνει και ότι έπρεπε να ανγνοήσει τη διαταγή Ράλλη.

Ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Μανώλης Γλέζος, ήταν από τα πρώτα μέλη της Αριστεράς που συνελήφθησαν. Ο Γεώργιος Παπανδρέου συνελήφθη από αξιωματικούς στις 2.45΄ λέγοντάς τους, με τα προτεταμένα όπλα προς αυτόν, «είναι η πέμπτη φορά που μου συμβαίνει!».

Πριν η ώρα πάει 3.00 π.μ. οι πραξικοπηματίες είχαν θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό τους την Αθήνα. Είχαν εγκλείσει τους σημαντικότερους κρατούμενούς τους στους θαλάμους των Υποψηφίων Εφέδρων Αξιωματικών, στο δεύτερο όροφο της Σχολής Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Χιλιάδες πολίτες τους είχαν μαντρώσει στον Ιππόδρομο, στο Φαληρικό Δέλτα, στο γήπεδο Καραϊσκάκη στο Νέο Φάληρο και στο γήπεδο του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Διαπραγματεύσεις

Στις 5.30΄ το πρωί, ο Ράλλης τηλεφώνησε πάλι στον Βασιλιά, του ανέφερε τις προσπάθειές του να επικοινωνήσει με τα Σώματα και του συνέστησε:«Παθητική αντίσταση Μεγαλειότατε, και ίσως αργότερα κάτι μπορέσετε να κάμετε».

Στις 6.00΄ το πρωί οι Συνταγματάρχες βγήκαν στο ραδιόφωνο για να αναγγείλουν την ανάληψη της εξουσίας από το στρατό στο όνομα του Βασιλιά. Ανάγγειλαν την αναστολή ορισμένων άρθρων του Συντάγματος: επρόκειτο για τα άρθρα 5,6,8,10,11,12,14,18,20,95 και 97. Αυτό σήμαινε ότι δεν ίσχυαν πια οι διατάξεις που προέβλεπαν:

• ότι κανένας δε συλλαμβάνεται χωρίς δικαστικό ένταλμα,
• το δικαίωμα της ελεύθερης συγκέντρωσης προσώπων,
• το δικαίωμα της ίδρυσης και συμμετοχής σε σωματεία,
• το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου,
• το απαραβίαστο της αλληλογραφίας.
• Το άρθρο 18 απαγόρευε την επιβολή θανατικής ποινής σε πολιτικά εγκλήματα και έτσι μπορούσαν πλέον να συσταθούν και να λειτουργήσουν, χωρίς ειδικό νόμο, έκτακτα στρατοδικεία.

Στις 8.00΄ το πρωί οι κινηματίες ζήτησαν συνάντηση με τον Βασιλιά στο περικυκλωμένο από τανκς Τατόι. Αφού παρέδωσαν τα όπλα τους στο φυλάκιο εισόδου (και χάθηκε, έτσι, μια ευκαιρία σύλληψής τους) συνάντησαν τον Κωνσταντίνο από τον οποίο και ζήτησαν να υπογράψει διακηρύξεις, οι οποίες θα επέτρεπαν το σχηματισμό κυβέρνησης. Επικαλέσθηκαν τον κομμουνιστικό κίνδυνο και την προστασία του Θρόνου και, στις αρνήσεις του Κωνσταντίνου, ο Παττακός του δήλωσε : οι Επαναστάτες δεν συζητούν, απαιτούν! . Τελικά, ο Κωνσταντίνος δέχθηκε να μεταβεί στο Πεντάγωνο για μια τελική συνάντηση. Εκεί είχαν μεταφερθεί και κορυφαίοι πολιτικοί ηγέτες καθώς και ο Πρωθυπουργός Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Πριν μεταβεί στο Πεντάγωνο, ο Κωνσταντίνος πέρασε από τη κατοικία της μητέρας του Φρειδερίκης στο Παλαιό Ψυχικό, μάλλον για να την συμβουλευτεί. Στο Πεντάγωνο επικρατούσε χαώδης κατάσταση. Καθώς οι ώρες περνούσαν και δεν διαφαινόταν κάποια λύση, κατώτεροι αξιωματικοί απειλούσαν ανοιχτά, κραυγάζοντας, τους ανωτέρους τους. Ο Κωνσταντίνος μπόρεσε και συνάντησε τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο για λίγα λεπτά. Ο Π. Κανελλόπουλος εισηγήθηκε στον Βασιλιά να διατάξει τους αξιωματικούς να καταθέσουν τα όπλα. Ο Βασιλιάς, όμως, δεν έλεγχε κανέναν από αυτούς που οπλοφορούσαν.

Ο Βασιλιάς υποχωρεί, η Χούντα νομιμοποιείται

Αργά το μεσημέρι οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία. Ο Βασιλιάς δέχτηκε να αναλάβουν υπουργεία στρατιωτικοί και οι πραξικοπηματίες δέχτηκαν να γίνει Πρωθυπουργός μη στρατιωτικός. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε τον Κωνσταντίνο Κόλλια, εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Η επιλογή προκάλεσε γενική έκπληξη, ο δε Παπαδόπουλος αναγκάστηκε να ρωτήσει ποιος ήταν αυτός ο Κόλλιας! Ο Γρηγόριος Σπαντιδάκης ανέλαβε Υπουργός Άμυνας με υφυπουργό τον Στρατηγό Γεώργιο Ζωιτάκη και οι συνωμότες Γ. Παπαδόπουλος Υπουργός Προεδρίας, Στυλ. Παττακός Υπουργός Εσωτερικών και Νικ. Μακαρέζος Υπουργός Συντονισμού.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρεσβευτή Φίλιπ Τάλμποτ, ο οποίος επισκέφθηκε τον Βασιλιά Κωνσταντίνο στα Ανάκτορα της οδού Ηρώδου Αττικού λίγο μετά την ορκωμοσία, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος του αποκάλυψε ότι δεν έλεγχε πλέον το στράτευμα και πως «ορισμένοι απίστευτα βλάκες ακροδεξιοί μπάσταρδοι, που είχαν τον έλεγχο των τάνκς, οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή». Ο Βασιλιάς ισχυρίστηκε ότι σκέφθηκε προς στιγμή να εκτελέσει τους πραξικοπηματίες, όταν έφτασαν στα Ανάκτορα για να ορκιστούν. Σκέφθηκε, όμως, ότι η κίνησή του δεν θα είχε καμία αξία, μιά και τα Ανάκτορα ήταν περικυκλωμένα από τάνκς επανδρωμένα από αξιωματικούς που τους ήταν πιστοί. Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος δεν ήταν καθόλου βέβαιος για τις επόμενες κινήσεις του και σκεπτόταν σοβαρά άν θα ήταν καλύτερο να μείνει ή να φύγει από τη χώρα. Ρώτησε τον Τάλμποτ πόσος χρόνος θα χρειαζόταν για φτάσουν στο Τατόι αμερικανικά ελικόπτερα, προκειμένου να μεταφέρουν τον ίδιο και την οικογένειά του εκτός Ελλάδας και άν υπήρχε περίπτωση να αποβιβαστούν αμερικανοί πεζοναύτες στην Ελλάδα για να τον βοηθήσουν να ανακτήσει τον έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων

Σχέσεις Χούντας-ΗΠΑ

Οι χουντικοί ενεπλάκησαν και στα πολιτικά των ΗΠΑ. Όπως γράφει ο Μακάριος Δρουσιώτης,στο βιβλίο του 1974, Το άγνωστο παρασκήνιο της τουρκικής εισβολής, Αλφάδι, Λευκωσία, 2002, σσ. 14-18: "Ένας εξόριστος δημοσιογράφος, ο Ηλίας Δημητρακόπουλος εξασφάλισε στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία η ελληνική χούντα είχε χρηματοδοτήσει μέσω του Τομ Πάπας την προεκλογική εκστρατεία του Νίξον, με 594.000 δολάρια σε μετρητά. Το ποσό, εξαιρετικά ψηλό για την εποχή εκείνη, προερχόταν από τα κονδύλια που η CIA διέθετε στην ελληνική ΚΥΠ για τις αντικομμουνιστικές της δραστηριότητες. Η χρηματοδότηση γινόταν με εντολή του Παπαδόπουλου, μέσω του διοικητή της ΚΥΠ Μιχάλη Ρουφογάλη.... Η χρηματοδότηση της εκστρατείας του Νίξον από τη χούντα τεκμηριώθηκε το 1975, όταν συστάθηκε μια επιτροπή από το αμερικάνικο Κονγκρέσο, που ερεύνησε τις δραστηριότητες της CIA...».

Το κίνημα του Ναυτικού

Η αλλαγή του καθεστώτος έφερε ανησυχία στο Πολεμικό Ναυτικό, στις τάξεις του οποίου δεν υπήρχαν οργανωμένοι πυρήνες των πραξικοπηματιών. Η πρώτη αντίδραση του Ναυτικού ήταν να στηρίξουν το Αντικίνημα του Βασιλιά, δηλαδή τον φυσικό τους αρχηγό, στις 13 Δεκεμβρίου του 1967. Ακολούθησαν και άλλες δύο απόπειρες απαγωγής του Παπαδόπουλου, οι οποίες όμως απέτυχαν εξαιτίας εξωγενών παραγόντων.

Απο το 1969 αρχίζει η προετοιμασία και η οργάνωση του κινήματος με κύριο πυρήνα την τάξη του 1948. Η οργάνωση εκτός από Αξιωματικούς του Ναυτικού μύησε και μερικούς αξιωματικούς της Αεροπορίας αλλά και του Στρατού. Σκοπός του κινήματος ήταν η εξέγερση του λαού η οποία θα οδηγούσε στην απαλλαγή από τη Χούντα.

Την άνοιξη του 1973 όλα ήταν έτοιμα. Το κίνημα θα εκδηλωνόταν στις πρώτες ώρες της 23ης Μαΐου. Τις βραδινές ώρες της 21ης Μαΐου υπήρξαν οι πρώτες ενδείξεις ότι το κίνημα είχε προδοθεί. Οι κυβερνήτες των πλοίων διστάζουν να αποπλεύσουν, ακολουθώντας το σχέδιο (το οποίο ήταν περίπου γνωστό στη Χούντα). Στις 23 Μαΐου οι αξιωματικοί τίθενται υπό περιορισμό, ενώ οι πρώτες συλλήψεις δεν αργούν να γίνουν. Στις 25 Μαΐου το πολεμικό πλοίο "Βέλος" παίρνει την απόφαση να αποχωρήσει από την άσκηση του Ν.Α.Τ.Ο. και να καταπλεύσει στο Φιουμιτσίνο της Ιταλίας, όπου ζήτησε και πολιτικό άσυλο.

Το Κίνημα του Ναυτικού, η σημαντικότερη ίσως αντίσταση μέχρι τότε, οργανώθηκε με σκοπό μόνο την απελευθέρωση του κράτους και όχι μιας απλής αντικατάστασης των δικτατόρων. Ουσιαστικά εξέφραζε τον λαό, αφού ήταν μια επανάσταση του στόλου και δεν ήταν καθοδηγούμενη από κανένα πολιτικό πρόσωπο ή συμφέρον.

Το σημαντικότερο αποτέλεσμα ήταν η ανανέωση της αντίστασης, αφού από το 1971 η Χούντα είχε δώσει την αίσθηση ότι είχε εδραιωθεί και ότι όλες οι ένοπλες δυνάμεις ήταν με το μέρος της. Αυτός όμως ο μύθος καταρρίφθηκε με την εκδήλωση του κινήματος.

Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν συνέβη έτσι ξαφνικά. Ουσιαστικά ήταν η κορυφή του παγόβουνου. Την χρονική περίοδο 1967-1972 η Χούντα με συντονισμένα χτυπήματα είχε καταφέρει να καταστήσει ανίκανους τους φοιτητές να αντιδράσουν μπροστά στις αυθαιρεσίες του κράτους.

Στις αρχές όμως του 1973 το χάσμα μεταξύ κράτους και φοιτητών μεγαλώνει ενώ η κόντρα μεταξύ τους εντείνεται. Η Χούντα των Συνταγματαρχών στην προσπάθεια της να περιορίσει τους φοιτητές βάζει σε εφαρμογή το διάταγμα 1347 για τις επιστρατεύσεις. Η φοιτητική ανησυχία αρχίζει να μεγαλώνει με αποτέλεσμα το Φεβρουάριο του 1973 να γίνει η πρώτη κατάληψη της Νομικής ενώ στις 14 Μαρτίου ακολουθεί και δεύτερη. Σημαντικό ρόλο στην κλιμάκωση της κατάστασης είχε και το μνημόσυνο του "Γέρου της Δημοκρατίας", Γεωργίου Παπανδρέου. Όλα έδειχναν ότι κάτι θα συνέβαινε και τελικά αποδείχτηκε αληθές.

14 Νοεμβρίου 1973

Χιλιάδες φοιτητές έχουν συγκεντρωθεί από το πρωί στο κτήριο της Νομικής Σχολής και ετοιμάζονται να κάνουν συνέλευση. Στο τέλος της συνέλευσης πραγματοποιούν πορεία στην οδό Σόλωνος και Πατησίων. Το απόγευμα και ενώ οι φοιτητές παραμένουν στο Πολυτεχνείο, ο αστυνομικός διευθυντής Δασκαλόπουλος και ο εισαγγελέας Σαμήτας διατάζουν τους φοιτητές να διαλυθούν. Οι φοιτητές βρίσκονται σε δίλημμα. Δημιουργείται συντονιστική επιτροπή η οποία και αποφασίζει στις 8.30 μ.μ. την κατάληψη του Πολυτεχνείου.

15 Νοεμβρίου 1973

Από τις πρώτες πρωινές ώρες φάνηκε η στήριξη του Ελληνικού Λαού προς τους αγωνιζόμενους φοιτητές. Τρόφιμα, γραφική ύλη και φάρμακα είναι μερικά απο τα εφόδια τα οποία παρείχε ο λαός στους φοιτητές. Το βράδυ μπαίνει σε λειτουργία για πρώτη φορά ο σταθμός των "Ελεύθερων Πολιορκημένων"

16 Νοεμβρίου 1973

Ο κόσμος παραμένει στο πλευρό των φοιτητών ενώ οδοφράγματα αρχίζουν να στήνονται στους δρόμους. Οι ασφαλίτες και τα τεθωρακισμένα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνιση τους. Οι πρώτες συγκρούσεις με την αστυνομία δεν αργούν να γίνουν ενώ στις 7 μ.μ. ανακοινώνεται και ο πρώτος νεκρός των συγκρούσεων.

17 Νοεμβρίου 1973

Τα μεσάνυχτα και ενώ οι φοιτητές επιμένουν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου κάνουν την εμφάνιση τους τα πρώτα τανκ. Ο κόσμος έχει διαλυθεί βίαια ενώ ο καπνός από τα δακρυγόνα κάνει την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Στη 1.30 μ.μ. ο επικεφάλης του Τάγματος Στρατού δίνει διορία να εγκαταλείψουν το κτήριο. Παρ' όλες τις απειλές οι φοιτητές παραμένουν φωνάζοντας συνθήματα: "Κάτω η Χούντα και οι Αμερικάνοι". Στις 2.50 π.μ. ο επικεφαλής διατάζει το τανκ να γκρεμίσει την πύλη του Πολυτεχνείου. Ταυτόχρονα εισβάλλουν άντρες των ΛΟΚ στο χώρο του πολυτεχνείου χτυπώντας αλύπητα όποιον βρουν. Σε μερικά σημεία οι φαντάροι αφήνουν τους φοιτητές να ξεφύγουν. Μέσα σε λίγη ώρα το κτήριο έχει αδειάσει.

Κίνημα Ιωαννίδη

 

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου προκάλεσε μια σειρά γεγονότων, που έβαλαν ένα απότομο τέλος στις προσπάθειες του Παπαδόπουλου για τη «φιλελευθεροποίηση» του Καθεστώτος. Ο Ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, ένας δυσαρεστημένος αδιάλλακτος χουντικός, χρησιμοποίησε την εξέγερση ως πρόφαση για να αποκαταστήσει τη δημόσια τάξη, και οργάνωσε ένα Κίνημα για την ανατροπή του Γ. Παπαδόπουλου και του Σ. Μαρκεζίνη στις 25 Νοεμβρίου 1973.

Επιβλήθηκε ο στρατιωτικός νόμος, και η νέα χούντα διόρισε το στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον οικονομολόγο Α. Ανδρουτσόπουλο ως Πρωθυπουργό, αν και Ιωαννίδης παρέμεινε ο ισχυρός άνδρας στο παρασκήνιο. Η βαριά και καιροσκοπική επέμβαση του Ιωαννίδη είχε αποτέλεσμα την καταστροφή του μύθου ότι η χούντα ήταν ιδεαλιστική ομάδα ανώτερων στελεχών του στρατού.

Το νέο Καθεστώς κατηγόρησε τη προηγούμενη φατρία για παρέκκλιση από τις αρχές της «Επανάστασης της 21ης Απριλίου» και διακήρυξε ότι έσωσε την Επανάσταση από τη φατρία Παπαδόπουλου.

Την ημέρα του Κινήματος αναπτύχθηκαν τεθωρακισμένα σε κεντρικά σημεία των πόλεων ενώ μέσω ραδιοφώνου, με μουσική υπόκρουση τα κλασικά στρατιωτικά εμβατήρια, γινόντουσαν ανακοινώσεις απαγόρευσης της κυκλοφορίας, και ότι ο στρατός έπαιρνε πίσω τα ηνία της εξουσίας προκειμένου να σωθούν οι αρχές της επανάστασης.

Ο Ιωαννίδης προτιμούσε να εργάζεται παρασκηνιακά και δεν κράτησε ποτέ οποιοδήποτε επίσημη θέση στη χούντα ενώ προσπαθούσε πάντα να αποφύγει την περιττή δημοσιότητα. Ήταν ο de facto ηγέτης ενός καθεστώτος μαριονετών. Η νέα χούντα, παρά τη μάλλον ατυχή προέλευσή της, ακολούθησε μια επιθετική εσωτερική καταστολή και μια επεκτατική εξωτερική πολιτική και οδήγησε τη Χώρα στη τραγωδία της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974.

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος Τον Αύγουστο του 1974, μετά τη μεταπολίτευση, εκτοπίστηκε στην Κέα, όπου παρέμεινε μέχρι την 21 Ιανουαρίου 1975, οπότε και έγινε η μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού. Καταδικάστηκε αργότερα (Αύγουστος 1975) από ειδικό δικαστήριο (πενταμελές εφετείο) σε θάνατο, για εσχάτη προδοσία. Η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά, με απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή (στον οποίο αποδίδεται η ιστορική φράση «... και όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια»). Πέθανε μετά από χρόνια ασθένεια στο Λαϊκό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν, μη έχοντας μετανοήσει για τις πράξεις του και ουδέποτε δεχόμενος προτάσεις αμνηστίας.

 

Τομείς ανάπτυξης της Ελλάδος

 

Βιομηχανία

Ο μέσος γενικός δείκτης βιομηχανικής παραγωγής εσημείωσε κατά 5% άνοδον κατά το 1967 και κατά 8% περίπου εντός του 1968. Η σημειωθείσα αυτή άνοδος κατά 13% περίπου της τελευταίας διετίας κατατάσσει την Ελλάδα εις την τετάρτην θέσιν, εξ επόψεως ρυθμού αυξήσεως της βιομηχανικής παραγωγής, μεταξύ όλων των χωρών-μελών του Ο.Ο.Σ.Α.

Εις την δραστηριοποίησιν του βιομηχανικού τομέως συνέβαλον αποφασιστικώς και τα διάφορα θεσμικού χαρακτήρος μέτρα, ως η συμπλήρωσις καί η συνταγματική κατοχύρωσις της περί προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων - δι' επενδύσεως - νομοθεσίας, οι νόμοι <<περί κινήτρων βιομηχανικής αναπτύξεως>> καί περί <<κεφαλεαγοράς>> καί οι νέοι, ευνοϊκοί διά τας μεταποιητικάς επιχειρήσεις, κανόνες χρηματοδοτήσεως της οικονομίας. Τά μέτρα ταύτα συμπληρώνουν οι νέοι θεσμοί ασφαλίσεως τών εξαγωγικών πιστώσεων καί το ενιαίον πρόγραμμα κρατικών προμηθειών. Παραλλήλως, επιτυγχάνεται η διαδικασία, υπό τήν αιγίδα της Ελληνικής Τραπέζης Βιομηχανικής Αναπτύξεως, διά  την οργάνωσιν καί ανάπτυξιν τών βιομηχανικών ζωνών, εις επιλεγείσας οκτώ περιοχάς τής χώρας (λεκανοπέδιον Αττικής, Θεσσαλονίκη, Βόλος, Πάτραι, Ηράκλειον, Πρέβεζα, Καβάλα, Χανία).

Κατά το έτος 1968, εδαπανήθησαν διά τόν σκοπόν αυτόν 90 εκατ. δρχ. Η ανάπτυξις τής βιομηχανικής παραγωγής είναι ανάλογος μέ τόν εκσυγχρονισμόν τών βιομηχανικών μονάδων τής χώρας. Κατά το 1968, εχορηγήθησαν προεγκρίσεις διά τήν εισαγωγήν μηχανικού εξοπλισμού αξίας 950 εκατ. δρχ. (αύξησις 60% έναντι τού 1967) καί άδειαι ατελούς εισαγωγής μηχανημάτων αξίας 231 εκατ. δρχ. (αύξησις κατά 72%). Αι εγκριθείσαι κατά το 1968 επενδύσεις διά τήν επέκτασιν βιομηχανικών καί βιοτεχνικών μονάδων ήσαν της τάξεως τών 961 εκατ. δρχ. (αύξησις έναντι τού 1967 κατά 20%). Τέλος, εντός τού 1968, ιδρύθησαν 60 νέαι ανώνυμοι βιομηχανικαί εταιπίαι, έναντι 41 του 1967, ενώ τά εισαχθέντα νέα μετοχικά κεφάλαια καί αι πραγματοποιηθείσαι νέαι αυξήσεις αυτών ανήλθον εις 2.107 εκατ. δρχ., ήτοι εις ύψος υπερδιπλάσιον του 1967.

Η συμβολή τών επενδύσεων μεταποιήσεως καί ματαλλείων εις τήν συνολικήν ακαθάριστον επένδυσιν παγίου κεφαλαίου εις τήν χώραν, κατά το 1968, εσημείωσεν, έναντι του 1967, αύξησιν κατά 20,3% εις τρεχούσας τιμάς καί 18,5% εις σταθεράς τιμάς 1968. Εξ άλλου, τό εισόδημα εκ τής βιομηχανίας, τό συμβάλλον εις τόν σχηματισμόν του ακαθαρίστου εθνικού εισοδήματος, ηυξήθη κατά 10%.

Η συνολική χρηματοδότησις τής μεταποιήσεως, ανελθούσα τήν 31ην Δεκεμβρίου 1968, εις 33.668 εκατ. δρχ., εσημείωσε, κατά τήν τελευταίαν διετίαν, αύξησιν εξ 9.448 εκατ. δρχ. έναντι 5.088 εκατ. δραχ. τής προηγουμένης διετίας 1965-1966. Σημειωτέον ότι αι μακροπρόθεσμοι χορηγήσεις τής Ε.Τ.Β.Α. καί των λοιπών Τραπεζών Επενδύσεων, διά βιομηχανικάς επενδύσεισ, υπερδιπλασιάσθησαν έναντι τού 1967. Ειδικής πιστωτικής μεταχειρήσεως έτυχεν η βιοτεχνία, χρηματοδοτηθείσα καί εκ τών ειδικών δι' αυτήν κεφαλαίων, διά παγίας εγκαταστάσεις καί κεφάλαιον κινήσεως.

Τό καταναλωθέν διά τήν κίνησιν των βιομηχανικών μονάδων τήσ χώρας ηλεκτρικόν ρεύμα ανήλθε κατά τήν διετίαν 1967-1968 εις 7,8 δισεκατ. κιλοβατώρας, έναντι 4,8 δισεκατ. κιλοβατωρών τής προηγουμένης διετίας.

Αι εξαγωγαί βιομηχανικών καί βιοτεχνικών προϊόντων, κατά το 1968, ήσαν διπλάσιαι τού 1966 και κατά 33% υψηλότεραι τού 1967

Γεωργία

Διά του 5ετούς προγράμματος οικονομικής αναπτύξεως επιδιώκεται, ως πρός την γεωργίαν, η εκμηχάνισίς της και η βάσει των νεωτάτων τεχνολογικών εξελίξεων ριζική αναμόρφωσίς της, ώστε να καταστή δυνατή η υψηλή ποιοτική και ποσοτική βελτίωσις των προϊόντων της, τα οποία θα δύνανται, επιτυχώς να ανταπεξέρχωνται εις τας συνθήκας ανταγωνισμού του διεθνούς πλοκής εμπορίου γεωργικών προϊόντων. Πρός τούτο έχουν προγραμματισθή ευρύταται επενδύσεις, αλλά και και προσανατολισμός της γεωργίας εις αποδοτικωτέρας καλλιεργείας. Ήδη, κατα το 1968, διετέθησαν υπο του δημοσίου 2.370 εκατομ. δρχ. δι' επενδύσεις εις τον αγροτικόν τομέα έναντι 1.893 εκατομ. δρχ. του έτους 1966.

Πρός οικονομικήν ανακούφισιν των αγροτών και ενίσχυσίν των, η Κυβέρνησις διέγραψεν άπαντα τα πρός την Αγροτικήν Τράπεζαν χρέη των, ανερχόμενα εις 7.380 εκατομμύρια δραχμάς διά τους αγρότας και εις 384 εκατομ. δραχμάς δια τας συνεταιριστικάς των οργανώσεις, εχορηγήθησαν δε εις αυτούς υπο της Αγροτικής Τραπέζης πιστώσεις ύψους 14.339 εκατομμυρίων δραχμών κατα το 1968, έναντι 11.491 εκατομ. δρχ. του 1967.

Διά την ανάπτυξιν και τον εκσυγχρονισμόν της γεωργίας, λειτουγούν 34 ιδρύματα ερευνών, εκπαιδεύονται οι γεωργοί υπο γεωπόνων, οι δέ γεωργικοί συνεταιρισμοί αναδιωργανώθησαν, ώστε να ανταποκρίνωνται επιτυχέστερον εις τους σκοπούς των. Παραλλήλως, η Υπηρεσία Εγγείων Βελτιώσεων του Υπουργείου Γεωργίας και της ΔΕΗ προωθείται ο αγροτικός εξηλεκτρισμός. Ήδη, κατα το 1968, ηλεκτροδοτήθησαν 2.730 αντλητικά συγκροτήματα. Τέλος, διετέθησαν 88.000 στρέμ. πρός αποκατάστασιν ακτημόνων και εγένετο αναδασμός εισ κτηματικάς περιοχάς 49 χωρίων συνολικής εκτάσεως 478.990 στρεμμάτων.

Μέγα ενδιαφέρον επιδεικνύεται δια την βελτίωσιν των συνθηκών ζωής των αγροτών. Το σύνθημα "όχι πλέον παληόσπιτα εις το χωριό" υλοποιήθη δια της στεγάσεως των αγροτών εις συγχρόνους κατοικίας. Πρός τον σκοπόν αυτόν διετέθησαν πιστώσεις 866.575.000 δρχ. εις 36.495 κατά το 1967 και 1.476.567.000 δρχ. κατά το 1968 εις 56.604 αστέγους οικογενείας.

Εξ άλλου, αυξήθησαν κατά 70% αι χορηγούμεναι υπό του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) αγροτικαί συντάξεις, καθιερώθη η συνταξιοδότησις των αναπήρων αγροτών, κατέστη δυνατή η παροχή πλήρους νοσοκομειακής περιθάλψεως εις 300.000 άτομα καί ηυξήθησαν τα κονδύλια αποζημιώσεως των αγροτών, τών οποίων αι καλλιέργειαι καταστράφησαν εκ παγετού, χαλάζης κλπ. Το σύνολον των δαπανών του ΟΓΑ δια τα ανωτέρω ανέρχεται εις 4 δις. δρχ. ετησίως.

Τα αγροτικά χρέη

Οι μεγαλύτεροι κατα την ηλικία, διατηρούμε το προνόμιο να έχουμε προσωπική αντίληψη των παλαιοτέρων γεγονότων και έχουμε την υποχρέωση να παρουσιάζουμε αυτά τα γεγονότα στους νεώτερους, για να γνωρίσουν την αλήθεια και όχι την συμφέρουσα κάθε φορά πολιτική σκοπιμότητα. Έτσι, η μνήμη μας επιστρέφει, σήμερα, στα προ 30ετίας γεγονότα, την άνοιξη του 1968, περίοδο κατά την οποία έγινε προσπάθεια να κτισθεί ένα Κράτος Δίκαιο, ισχυρό και ελεύθερο, που να εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την ευημερία και να τους εξοπλίζει με αισιοδοξία για το προσωπικό τους μέλλον και για το μέλλον του Έθνους. Και όσα έγιναν αποτελούν σταθμό στην Ελληνική ιστορία

30 Μαρτίου 1968: Πέρα από κάθε κομματική φιέστα και καπηλεία του αγροτικού ξεσηκωμού του Κιλελέρ, ένας εθνικός Κυβερνήτης, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος την 30η Μαρτίου 1968, αντί πολύχρωμης φιέστας στο Κιλελέρ, ανακοίνωσε σε συγκέντρωση εκπροσώπων των Γεωργικών Συνεταιρισμών ολοκλήρου της Βορείου Ελλάδος, στην Θεσσαλονίκη, ότι δαγράφονται τα προ της 21ης Απριλίου 1967 συναφθέντα χρέη και καλούσε τους αγρότες ολοκλήρου της χώρας σε μια νέα σταυροφορία για την αναπροσαρμογή της ελληνικής γεωργικής οικονομίας! Και να πως ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ανήγγειλε στους Έλληνες αγρότες τον χαρισμό των αγροτικών χρεών: "Οσάκις καλείσθε να αποφασίσετε δια τα κοινά, δια το πρόβλημα της Ελλάδος, να μην θεωρείτε οτι μειονεκτείτε έναντι των άλλων ως αγράμματοι χωριάτες. Δεν είσθε οι αγράμματοι χωριάτες. Είσθε το καθαρό μυαλό και η ψυχή του Έθνους. Αφήσατε το αισθητήριόν σας ελεύθερον να λειτουργήσει μακράν από το προσκλητήριον οιουδήποτε δημαγωγού ή άλλου έχοντος αλλότρια συμφέροντα... και με την πεποίθησιν ότι η ψυχή σας πάλλεται από ειλικρίνειαν και από πλήρη κατανόησιν έναντι του χρέους να πορευθώμεν τον νέον μας δρόμον, ως πρώτην εκδήλωσιν εκ μέρους του Κράτους -το οποίον οφείλει να σας βοηθήσει να απολυτρωθείτε από το παρελθόν και να βαδίσετε τον νέον δρόμον, τον δρόμον των πεπρωμένων της Ελλάδος - δια να αποδείξω αυτήν την στιγμήν και εμπράκτως την θέσιν μου, σας αναγγέλλω ότι η κυβέρνησις έλαβε μιαν μεγάλην απόφασιν: Απεφάσισε τον χαρισμόν των αγροτικών χρεών . Ιδού επομένως ο στοίβος ελεύθερος. Έκοψα κάθε δεσμόν προς το αμαρτωλόν παρελθόν, κάθε δεσμό αδράνειας. Το πεδίον "Ελλάς" είναι ιδικόν σας. Ριφθείτε εις την μάχην. Ειναι η μάχη της Ελλάδος. Κερδίσατέ την και σήμερον, όπως την εκερδίσατε εις τα πεδία των μαχών. Η Ελλάς πρέπει να ζήσει...".

Δημόσια Έργα

Τά δημόσια έργα αποτελούν ασφαλώς τήν υποδομήν της ελληνικής οικονομίας. Διά τούτο και το πενταετές πρόγραμμα οικονομικής αναπτύξεως (1968-1972), το οποίον ευρίσκεται ήδη είς πλήρη ανάπτυξιν, προβλέπει τήν πραγματοποίησιν επενδύσεων ύψους 47.000 εκατομμυρίων δρχ., εκ των οποίων τά 23.000 εκατομμύρια αφορούν τάς δημόσιας επενδύσεις διά τήν εκτέλεσιν έργων οδοποιΐας καί τήν βελτίωσιν τών σιδηροδρομικών, ατμοπλοϊκών συγκοινωνιών. Διά της εκτελέσεως τών έργων τούτων θά οργανωθούν καλύτερον αι εμπορευματικαί μεταφοραί, η δέ διακίνησις των προϊόντων θά διενεργήται μέ το χαμηλότερον δυνατόν κόστος.

Σήμερον, είς τήν Ελλάδα υπάρχει πλήρες οδικόν δίκτυον, επιδιώκεται δέ η συμπλήρωσις του διά σειράς σημαντικών έργων οδοποιΐας. Συγκεκριμένως, μεταξύ άλλων, η υπό κατασκευήν οδοποιΐα αναφέρεται εις τήν συμπλήρωσιν της αστικής συνδέσεως των σημαντικωτέρων κέντρων της ηπειρωτικής Ελλάδος μετά της προτευούσης καί αυτών των ιδίων μεταξύ των - ιδίως των κέντρων βιομηχανικής καί τουριστικής αναπτύξεως - εις τήν οδικήν σύνδεσιν τής δυτικής μετά της ανατολικής Ελλάδος καί, τέλος, εις τήν επιτάχυνσιν τού ρυθμού κατασκευής καί συνδέσεως τού δευτερεύοντος εθνικού καί επαρχιακού δικτύου τής χώρας.

Δέον νά σημειωθή ότι ήρχισαν ήδη αι εργασίαι διά τήν εκτέλεσιν τού μεγαλυτέρου οδικού έργου, τό οποίον εγένετο ποτέ είς τήν Ελλάδα. Πρόκειται περί μιάς νέας συγχρόνου Εγνατίας οδού, η οποία θά συνδέση τήν Ηγουμενίτσαν, θύραν τής Ελλάδος πρός τήν Δυτικήν Ευρώπην, μέ τήν Αλεξανδρούπολιν, θύραν πρός τήν Ανατολικήν Ευρώπην.

Έξ άλλου, σημαντικά αναπτυξιακά έργα αποτελούν η εντός τού 1970 αποπερατουμένη εθνική οδός Κορίνθου - Πατρών ώς συνέχεια τής εθνικής αρτηρίας Αθηνών - Κορίνθου, Κατερίνης - Θεσσαλονίκης, Χανίων - Ηρακλείου, Θερμοπυλών - Ιτέας - Ναυπάκτου - Αντιππίου, Διδυμοτείχου - Ορεστιάδος, Θεσσαλονίκης - Σερρών - Σιδηροκάστρου, Ξάνθης - Παρανεστίου - Δράμας, Θεσσαλονίκης - Κιλκίς - Πετριτσίου, Κυκλώματος - Χαλκιδικής, Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, Ηγουμενίτσης - Πρεβέζης, Ιωαννίνων - Τρικάλων, Κυπαρισσίας - Πύργου, Κυβερίου - Άστρους - Λεωνιδίου, Σπάρτης - Γυθείου - Αρεοπόλεως - Δυρού κ.ά.

Τέλος, εκτός τού εθνικού δικτύου, δημιουργείται ήδη σύγχρονος περιφερειακή οδοποιΐα. Κατά τό 1968, ωλοκληρώθη πρόγραμμα κατασκευής νέων οδών εθνικής κλίμακος μήκους 1.000 χιλιομέτρων καί εγένοντο συντηρήσεις καί βελτιώσεις επί μήκους οδών 8.000 χιλιομέτρων. Απεδόθησαν είς τήν κυκλοφορίαν επαρχιακοί οδοί μήκους 1.200 χιλιομέτρων καί επρογραμματίσθησαν συντηρήσεις καί βελτιώσεις επί ετέρων 26.000 χιλιομέτρων. Απεπερατώθησαν 340 νέοι οδοί.

Πολυάριθμα υπήρξαν τά έργα διά τήν βελτίωσιν καί τόν εκσυγχρονισμόν τών πολυαρίθμων - λόγω τής γεωγραφικής της δομής - λιμένων τής χώρας, ώς τής Ηγουμενίτσης, Πατρών, Βόλου, Μυτιλήνης, Καβάλας, Αλεξανδρουπόλεως, Ηρακλείου, Πρεβέζης, Μεσολογγίου, Κατακώλου, Ραφήνας, Χαλκίδος, Κυλλήνης, Σητείας, Αγίου Νικολάου, Κώ, Κιάτου, Καλύμνου, Ν. Μουδανιών, Αγίου Κηρύκου, Ικαρίας, Μυρίνης, Λήμνου, Καλαμάτας, Σπετσών, Νάξου, Θεσσαλονίκης, τού διαύλου Σκαραμαγκά κ.α.

Διά τήν αναπτυξιν τών αεροπορικών συγκοινωνιών πρός τόν σκοπόν εξυπηρετήσεως εμπορευματικών μεταφορών καί επεκτάσεως τών επιβατικών μεταφορών, εξετελέσθησαν διάφορα σημαντικά έργα εις τά αεροδρόμια τής χώρας. Ενδεικτικώς αναφέρονται τά αεροδρόμια Λήμνου καί Ηρακλείου, τά οποία αποκτούν διαδρόμους μήκους 3.000 μ. καί πλάτους 45, ώστε νά δέχωνται μεγάλα αεροσκάφη καί νά συνδέωνται απ' ευθείας μέ τάς ευρωπαϊκάς χώρας. Τούτο συμβαίνει καί μέ τά αεροδρόμια Θεσσαλονίκης, Ρόδου, Κερκύρας. Παραλλήλως, δημιουργούνται νέα αεροδρόμια εις διαφόρους περιοχάς τής Ελλάδος, ώς καί ελικοδρόμια εις τάς νήσους, αί οποίαι ήρχισαν ήδη συνδεόμεναι μέ τήν πρωτεύουσαν δι' ελικοπτέρων. 

Τό σημαντικώτερον έργον τής Πολιτικής Αεροπορίας είναι η ανέγερσις νέου καταλλήλου κτιρίου εις τόν αερολιμένα Αθηνών, εις τό οποίον εγκατεστάθη η Υπερεσία Ελέγχου εναερίου κυκλοφορίας, εφωδιασμένη μέ όλας τάς συγχρόνους μηχανικάς καί τηλεπικοινωνιακάς εγκαταστάσεις, τάς οποίας διαθέτουν τά μεγάλα πολιτικά αεροδρόμια τής Ευρώπης καί τής Αμερικής. Εν τώ μεταξύ, από 1ης Ιουνίου 1969 ήρχισε λειτουργούν τό κτίριον τού νέου συγχρόνου εις ανέσεις καί προτύπου εις αρχιτεκτονικήν μορφήν αεροσταθμού επιβατών εξωτερικού. Ο αεροσταθμός ούτος θά εξυπηρετήση σημαντικώς τήν κίνισιν τών επιβατών εξωτερικού, οί οποίοι υπερβαίνουν τά 2.000.000 κατ' έτος.

Εθνική Οικονομία

Η δραχμή από ταπεινός καί ανεπιθύμητος συγγενής των ξένων χρηματιστηρίων κατέστη, κατ' επίσημον γενικήν αναγνώρισιν, έν εκ τών σκληροτέρων νομισμάτων τού διεθνούς νομισματικού συστήματος.

Εις τό διεθνούς προβολής Οικονομικόν Δελτίον <> (τεύχος Αυγούστου 1968) της First National City Bank, η δραχμή αναφέρεται ως τό σταθερώτερον ευρωπαϊκόν νόμισμα καί μεταξύ τών εννέα σταθερωτέρων τού κόσμου.

Ο τιμάριθμος

Η υγιής οικονομία της χώρας περιώρισε τήν αύξησιν τού τιμαρίθμου εις 1,7% διά τό 1967, έναντι αυξήσεως 5% του 1966 καί 3% του 1965. Απόλυτος σταθερότης τών τιμών επετεύχθη κατά τό 1968, εντός τού οποίου τό μέσον επίπεδον τού τιμαρίθμου ενεφάνισεν αμελητέαν αύξησιν κατά 0,3% μόνον. 

Η κεφαλαιαγορά

Η αξία τών χρηματιστηριακών συναλλαγών ανήλθε κατά τό 1969 εις τό επίπεδον τών 1.885 εκατ., σημειωθείς ούτω αυξήσεως κατά 85% έναντι του 1967 καί 151% έναντι του 1966. Περισσότερον εντυπωσιακή υπήρξεν η άνοδος εις τας επί μετοχών συναλλαγάς, ανελθούσας εις 720 εκατ. δρχ. σημειωθείσης αυξήσεως κατά 142% έναντι του 1967 και 208% του 1966. Η μέση ετήσια άνοδος του δείκτου ανήλθε κατά το 1968, εις 49% έναντι του 1967 καί εις 58% έναντι του 1966.

Η χρηματοδότησις τής οικονομίας

Διά τών ληφθέντων πιστωτικών μέτρων, απεδεσμεύθη το πιστωτικόν σύστηπα εκ τών αναχρονιστικών μεθόδων καί εισήχθησαν σύγχρονοι μέθοδοι χρηματοδοτήσεως, ιδιαιτέρως εισ τάς παραγωγικάς δραστηριότητας εις τούς τομείς τών οικοδομών, του εμπορίου, της γεωργίας, των επαγγελματιών του τουρισμού, των ναυπηγήσεων, των γεωργικών βιομηχανιών, της βιοτεχνίας και τών εξαγωγικών επιχειρήσεων. Συμφώνως πρός τα στοιχεία τής Τραπέζης τής Ελλάδος, το συνολικόν ύψος τής χρηματοδοτήσεως τής οικονομίας τής χώρας ανήλθε κατά τήν 31ην Δεκεμβριου 1968 εις 96.574 εκατ. δρχ. η συνολική χρηματοδότησις του ιδιωτικού τομέως ανήλθε κατά το αυτό έτοσ εις 80.740 εκατ. δρχ. Ευρυτάτη υπήρξεν η συμμετοχή εις τήν χρηματοδότησιν τής οικονομίας τών καθαρώς επενδυτικών τραπεζών κατά το 1968. Η Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως εχορήγησεν εις βιομιχανίας δάνεια ύψους 528 εκατ. δρχ., ενώ η Τράπεζα Επενδύσεων προέβη εις επενδύσεις εις  τήν βιομηχανίαν συνολικού ύψους 196 εκατ. δρχ.

Το δημόσιον χρέος

Hellenic General Government Gross Public Debt, as a percent of nominal GDP:

1970	1975	1980	1985	1990	1995	2000*
17.4	18.3	22.6	47.2	89.0	108.7	103.0

(*) Estimate and projection.

Source: Analytical Databank, OECD

 

Το οικονομικό θαύμα της 21ης Απριλίου

Και νέα έκθεση της ΕΟΚ ομολογεί το οικονομικό θαύμα που συνετελέσθη επί διακυβερνήσεως της χώρας από την στρατιωτική κυβέρνηση της 21ης Απριλίου! Πρόκειται για την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ΕΟΚ που αναφέρεται στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και προτείνει τρόπους ενισχύσεώς της. Στην έκθεση αυτή διαβάζουμε:

Ο μέσος ετήσιος ρυθμός του ΑΕΠ της Ελλάδος την περίοδο 69-73 ήταν 7.8% έναντι αντιστοίχου ρυθμού της κοινότητας 4.6%. Την περίοδο μετά την πρώτη πετρελαϊκή κρίση (73-80) η αύξηση ήταν 3.5% έναντι 2.3% της Κοινότητας. Από το 1980 όμως και μετά και για την περίοδο 80-86 ο ρυθμός γίνεται μικρότερος του αντίστοιχου της Κοινότητας 0.7% έναντι 1.4%. Οι ρυθμοί για το 1986 και 1987 είναι 1.3% και 0.7% αντίστοιχα, ενώ οι εκτιμήσεις για την Κοινότητα είναι πιο ενθαρρυντικές 2.5% και 2.2%

Είναι φανερό ότι τα χρόνια 79 και 80 είναι το σημειό καμπής της προηγούμενης τάσεως. Η κρίση επηρέασε λιγότερο τον τομέα ρυθμού αυξήσεως της βιομηχανίας από 6.1% την περίοδο 72-79 γίνεται αρνητικός (0.7%) την περίοδο 80-85. Η συμμετοχή του προϊόντος της μεταποιήσεως στο ΑΕΠ από 21.3% το 80 πέφτει στο 18.7% το 1985 (στα επίπεδα του 1972).

Η κατανάλωση

Ο μέσος ετήσιος ρυθμός αυξήσεως της εσωτερικής ζητήσεως για προϊόντα μεταποιήσεως την περίοδο 72-79 σε πραγματικούς όρους ήταν 6.2% έναντι 3.6% της Κοινότητας των 4. Η εικόνα όμως άλλαξε τελείως την επόμενη περίοδο 79-85 με πτώση του μέσου ρυθμού στο -0.6% έναντι ρυθμού 0.1% για τους 4 της Κοινότητας. Η ανάκαμψη που άρχισε το 1983 δεν ήταν ακόμη επαρκής ώστε να επιτευχθεί το επίπεδο του 1979. Στις εξωτερικές αγορές τα μερίδια της χώρας παρέμειναν σχετικά σταθερά μεταξύ των ετών 74 και 1985. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το κόστος στο εσωτερικό δημιούργησαν αναμφίβολα προβλήματα στις εξαγωγές. Στην περίοδο 70-79 παρατηρήθηκε μια ανάπτυξη των κλάδων των υφαντικών, χημικών και μη μεταλλικών ορυκτών παρόμοια με εκείνη που χαρακτήρισε τις πρόσφατες βιομηχανοποιημένες χώρες (MICS). Μετά την κρίση του 1979-80 οι κλάδοι των τροφίμων και των χημικών δεν επηρεάστηκαν αισθητά, ενώ δυσμενής ήταν η εξέλιξη του κλάδου των υφαντικών.

Η σχέση μεταξύ παραγωγικότητας και απασχολήσεως

Την περίοδο 72-79 η παραγωγικότητα της εργασίας για το σύνολο της οικονομίας αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό (2.8%) λίγο μεγαλύτερο από εκείνο της Κοινότητας (2.5%). Η τάση αυτή συνεχίστηκε και μεταξύ των ετών 79-85 1.3% έναντι 1.4% της Κοινότητος. Η αύξηση της παραγωγικότητος για το 1986 εκτιμάται μικρότερη από εκείνη της Κοινότητος (1.0% έναντι 1.9%) ενώ το 1987 προβλέπεται μείωςση κατά 0.8% έναντι θετικού ρυθμού της Κοινότητος 1.5%

Επενδύσεις

Από το 1974 και μετά οι επενδύσεις στην μεταποίηση μειώνονται. Παρατηρείται μικρή ανάκαμψη το 1979-80 και το ποσοστό στο σύνολο των επενδύσεων το 1984-85 ανέρχεται στο 14.5% δηλαδή στα επίπεδα του 1970. Επιπλέον οι επενδύσεις υλοποιούνται σε παραδοσιακές βιομηχανίες όπως τροφίμων, υφαντικών, ενδύσεως, τσιμέντου κλπ. Το ποσοστό συμμετοχής των επενδύσεων σε παραδοσιακούς κλάδους μειώνονταν μέχρι το 1970 και κατόπιν είχε ανοδική πορεία. Αντίθετα η συμμετοχή των επενδύσεων σε κεφαλαιουχικά αγαθά σημείωσε αντίστροφη πορεία. Οι δημόσιες επενδύσεις στη μεταποίηση ενώ στην περίοδο του 70-75 ήταν το 2% του συνόλου των επενδύσεων του κλάδου, το ποσοστό ανέρχεται στο 5% την δεκαετία του 75-85.

Οι άμεσες επενδύσεις από το εξωτερικό εμφανίζονται την δεκαετία του 1960 (Ν. 2687/53) και ανέρχονται στο 61% του συνόλου των επενδύσεων την μεταποίηση και υλοποιούνται σε μονάδες παραγωγής κεφαλαιουχικών αγαθών. Στο τέλος της δεκαετίας του 70 το ποσοστό μειώνεται στο 4% και στρέφεται στην παραγωγή καταναλωτικών αγαθών. Η μείωση αυτή αντανακλά κυρίως διεθνείς τάσεις καθώς και την επίδραση της βαθμιαίας απώλειας του πλεονεκτήματος του κόστους εργασίας.

Εθνική Άμυνα

Οι αριθμοί δια τους εξοπλισμούς αποκαλύπτουν τα ψεύδη του πολιτικού κατεστημένου.

Μέχρι το 1967 ο ελληνικός προϋπολογισμός δεν είχε δαπανήσει ούτε μιαν δραχμήν δια την αγοράν πολεμικού υλικού. Το είδος και το ύφος των εξοπλισμών μας ερυθμίζετο από ξένα κράτη. Ελληνικήν εθνικήν πολιτικήν εξοπλισμών εφήρμοσε η Ελλάς μετά την 21ην Απριλίου 1967. Έτσι, αφού κατηρτίσθησαν τα προγράμματα εξοπλισμών, αγοράσθησαν ταχύτατα 4 υποβρύχια από την Γερμανίαν, εξοπλισμένα με τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους, 4 πυραυλάκατοι εκ Γαλλίας (είναι αυταί εις τας οποίας ο Αβέρωφ άλλαξε τα ονόματα!!), 40 υπερσύγχρονα αεροπλάνα Φάντομς και μέγα αριθμόν τορπιλλακάτων και συγχρόνων αρμάτων μάχης τύπου AMX-30 από την Γαλλία.

    Το εξοπλιστικόν πρόγραμμα ολοκληρώθη το τέλος του 1973 και αρχάς του 1974. Ηκολούθησαν πολλαί  νέαι παραγγελίαι. Έτσι ηγοράσθησαν από την Γαλλίαν 40 υπερσύγχρονα αεροσκάφη Μιράζ F-IC, 60 βομβαρδιστικά CORSAIR-A7 αμερικανικής κατασκευής, 18 μεταφορικά αεροπλάνα C-130 αμερικανικής κατασκευής, 4 πυραυλάκατοι γαλλικής κατασκευής, 100 γαλλικά άρματα μάχης τύπου AMX-30, μέγας αριθμός ελικοπτέρων απο ΗΠΑ και Ιταλίαν, σημαντικός αριθμός τορπιλλακάτων, ως και μεγάλαι ποσότητες αντιαρματικού και ανθυποβρυχιακού υλικού.

    Η συνολική αξία των αγορών υπερέβη τα 3000 εκατομμύρια δολάρια και μιλάμε δια χρήματα της εποχής εκείνης. Σημειούται οτι το μέγιστον μέρος των δαπανών της πρώτης φάσεως είχε εξοφληθεί προ της 24/7/1974. Επίσης, προ της ημερομηνίας αυτής είχε πληρωθεί η προκαταβολή (20-25%) της δευτέρας φάσεως εξοπλισμών και είχαν συναφθεί τα απαραίτητα μακροπρόθεσμα δάνεια (ενδεικτικόν της λίαν υψηλής δανειοληπτικής ικανότητος της χώρας) από το εξωτερικόν.

Η πρώτη μοίρα Φάντομ και άπαντες οι λοιποί εξοπλισμοί της πρώτης φάσεως είχαν παραληφθεί και ενταχθεί εις το σύστημα αμύνης της χώρας προ του Ιουλίου 1974. Είναι μια απάντησις εις τα γελοία ψεύδη οτι η Ελλάς δεν ήτο εξοπλισμένη (η Τουρκία δεν διέθετε αεροπλάνα Φάντομς) και οτι εις τα κιβώτια οπλισμού ευρίσκοντο πέτρες αντί όπλων!!!

 

 

 

 

Εμπόριον

Κατά τό 1968,τό ισοζύγιον πληρωμών έκλεισε μέ βελτίωσιν τής συναλλαγματικής θέσεως τής Ελλάδος κατά 36 εκατ. δολλάρια, ενώ αι επί μέρους συναλλαγαί διεμορφώθησαν είς επίπεδα ενδεικνυόμενα τόσον έκ τής σημειουμένης διαρκούς ανόδου τής οικονομικής δραστηριότητος, όσον καί έκ τής συνεχιζομένης αδιαταράκτου νομισματικής σταθερότητος.

Έξ άλλου, αι μετά τού εξωτερικού εμπορικαί συναλλαγαί τής Ελλάδος κατά τό 1968 διεμόρφωσαν είς 772 εκατ. δολλάρια τό έλλειμμα τού εμπορικού ισοζυγίου, ευρίσκεται δέ τούτο εντός τών καθοριζομένων ορίων τού πεναετούς Προγράμματος Οικονομικής Αναπτύξεως, προβλέποντος ετησίαν αύξησιν περί τό 10,5 %.Τούτο προέκυψεν έκ τής αύξησεως τών εισαγωγών κατά 8 % περίπου, ανεληουσών είς 1.237 εκατομ. δολλάρια καί τής αυξήσεως τών εξαγωγών κατά 3 % περίπου, αίτινες ανήλθον τελικώς είς 465 εκατ. δολλάρια.

Αί εξαγωγαί βιομηχανικών καί βιοτεχνικών προϊόντων ανήλθον κατά τό 1968 είς τό επίπεδον τ΄ςν 108 έκατ. δολλ., ήτοι είς ποσοστόν κατά 33 % μεγαλύτερον τού 1967. Έξ άλλου, τό ποσοστόν συμμετοχής τών εξαχθέντων βιομηχανικών προϊοντων είς τό σύνολον τών τών εξαγωγών τής χώρας υπερέβη κατά τό 1968 τό 23 %. Ιδιαιτέρα αύξησις εσημειώθη είς τάς εξαγωγάς : Τών κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων (κατά 28 %), τών χημικών καί φαρμακευτικών (κατά 24 %), τών ειδών λαϊκής τέχνης (κατά 42 %) τού αλουμινίου (κατά 23 %). Επίσης, εδιπλασιάσθησαν αί εξαγωγαί τών λοιπών μετάλλων καί ειδών μετάλλου ενώ τού νικελίου εξαπλασιάσθησαν καί τών ειδών εκ δέρματος υπερεδιπλασιάσθησαν. Αί εξαγωγαί κατά τό 1968 τού νέου ελληνικού προϊόντος, τών αντικροτικών, απέδωσαν έσοδον 8,5 εκατ. δολλαρίων. Τέλος, άνοδον κατά 38 % εσημείωσεν η εξαγωγή ορυκτών καί μεταλλευμάτων, μέ επί κεφαλής τήν δίπυρον μαγνησίαν, ενώ η αξία τών εξαχθέντων πετρελαιοειδών  ανήλθεν είς 10 εκατ. δολλάρια.

Ή διαμόρφωσις τών εξαγωγών είναι χαρακτηριστική τής επελθούσης ευνοϊκής είς αυτάς υπό τήν έννοιαν ότι η άνοδος τής εξαγωγικής δραστηριότητος τής οικονομίας βασίζεται ολονέν καί περισσότερον είς δυναμικά καί απολύτως ανταγωνιστικά προϊόντα τών αναπτυσσομένων ελληνικών μεταποιητικών έν γένει επιχειρήσεων. Τούτο ενέχει ιδιαιτέραν σημασίαν διά τήν προαγωγήν τού εξωτερικού εμπορίου τής χώρας, λαμβανομένου πάντοτε υπ΄ όψιν ότι, ύπο τό υφιστάμενον διαμορφωτικόν καθεστώς τής γεωργικής μασ παραγωγής, τής εκ φυσικών αιτίων διακυμάνσεως, ώς καί τών επικρατουσών συνθηκών διεθνούς εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων, η εξαγωγή αυτών δέν δύναται νά παρουσιάζη ρυθμόν ανάλογον εκαίνου τών βιομηχανικών καί βιοτεχνικών προϊόντων. Οπωσδήποτε, αί εξαγωγαί τών γεωργικών προϊόντων ώςτού καπνού, τής σταφίδος, τών εσπεριδοειδών, τού βάμβακος κλπ. αντιπροσωπεύουν τό 75 % περίπου τής αξίας τού συνόλου τών πραγματοποιουμένων κατ΄ έτος εξαγωγών.

Αί εισαγωγαί τροφίμων (βασικών ειδών διατροφής) κυρίως κρεάτων καί σακχάρεως ενεφάνισαν αύξησιν 11 %.

Αί εισαγωγαί βιομηχανικών ειδών ενεφάνισαν αύξησιν τών μέν βασικών ειδών ευρείας καταναλώσεως κατά 8 %, τών δέ μή βασικών κατά 4 %. Η εισαγωγή πρώτων υλών υπήρξεν ηυξημένη κατά τό 1968, ανελθούσα είς τό επίπεδον τών 254 εκατ. δολλαρίων. Η εισαγωγή καφαλαιουχικού εξοπλισμού ενήλθεν είς 323 εκατ. δολλάρια, ενώ η εισαγωγή αργού πετρελαίου διά τήν κάλυψιν τών παραγωγικών αναγκών τών διϋλιστηρίων ανήλθεν είς 73 εκατ. δολλάρια.

Αι ξέναι επενδύσεις

Τό σύνολον τών εισρευσάντων είς τήν Ελλάδα κεφαλαίων κατά τό 1968 ανήλθον είς 355 εκατ. δολλ. Αξίζει νά σημειωθή ότι ποσόν 148 εκατ. δολλ. ήτοι τό 42 % τών πάσης φύσεως εισαχθέντων κεφαλαίων καλύπτουν τά εισρεύσαντα μακροπρόθεσμα κεφάλαια μόνον ιδιωτών. Τούτο οφείλεται είς τήν εμπιστοσύνην αφ΄ενός τής διεθνούς επιχειρηματικότητοσ είς τήν ελληνικήν οικονομίαν καί αφ΄ετέρου είς τά θεσπισθέντα προστατευικά μέτρα διά τά ξένα κεφάλαια. Χαρακτηριστικόν είναι ότι κατά τό πρώτον μόνον τρίμηνον τού 1969 αι εγκιθείσαι επενδύσεις ξένων κεφαλαίων ανήλθον είς 78,6 εκατομ. δολλάρια.

Αι εισπράξεις έξ αδήλων συναλλαγών κατά το 1968 ανήλθον είς 719 εκατ. δολλ., ουσαι κατά 60 εκατ. δολλ. υψηλότεραι έναντι τού 1967. Ούτω είς τό ισοζύγιον αδήλων συναλλαγών εδημιουργήθη καθαρόν πλεόνασμα εκ 524 εκατ. δολλ. Αξίζει νά σημειωθή ότι υπήρξεν αύξησις τών εισπράξεων τού ναυτιλιακού συναλλάγματος τό οποίον ανήλθεν είς 243 εκατ. δολλ., ενώ τά μεταναστευτικά εμβάσματα τών είς εξωτερικόν Ελλήνων εργαζομένων ανήλθον είς τό ποσόν τών 240 εκατ. δολλ. κατά τό έτος 1968.

Αι ευνοϊκαί εξελίξεις είς τήν οικονομίαν τής χώρας ισχυροποίησαν τήν συναλλαγματικήν θέσιν τής Ελλάδος. Πράρματι, τά επίσιμα είς χρυσόν καί ξένον συνάλλαγμα διαθέσιμα τής Τραπέζης τής Ελλάδος ανήλθον (Δεκέμβριος 1968) είς τό επίπεδον τών 297 εκατ. δολλ., ήτοι ηυξήθησαν κατά 36 εκατομ. δολλ. έναντι τού Δεκεμβρίου 1967. Τό επίταυγμα τούτο συνετελέσθη είς περίοδον διεθνών νομισματικών διαταραχών καί κλονισμού τού συναλλαγματικού ισοζυγίου πλείστων ισχυρών οικονομιών.

Παιδεία

Δωρεάν Παιδεία Μόνον επι Επταετίας

   Άμεση αναγνώριση στο έργο που έκαναν οι κυβερνήσεις του φυλακισμένου Προέδρου, Γεωργίου Παπαδοπούλου, στον χώρο της Παιδείας, αποτελεί η δήλωση τουομοτίμου καθηγητού κ. Φαίδωνος Βεγλερή στον ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου Αθηναίων ότι: "Μόνον επι χούντας είχαμε δωρεάν παιδεία"! Με την δήλωσή του αυτή, ο πρύτανης των Συνταγματολόγων, ο οποίος στην δίκη για την 21η Απριλίου κατέθεσε ως μάρτυρας εναντίον των φυλακισμένων Αξιωματικών, παραδέχεται την χρεωκοπία της εκπαιδευτικής πολιτικής των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων.

" Λυπούμαι που θα το πώ, αλλά οι φοιτητές είχαν δωρεάν Παιδεία μόνον επί δικτατορίας", είπε χαρακτηριστικά ο κ. Βεγλέρης, στην διάρκεια της συνετεύξεώς του. Αναγνωρίζοντας έτσι, εμμέσως το ενδιαφέρον των κυβερνήσεων της Επαναστάσεως για την μόρφωση των παιδιών του λαού. Στη συνέχεια ο κ. Βεγλερής κατήγγειλε τον Νόμο - Πλαίσιο της σοσιαλιστικής κυβερνήσεως, ότι δεν πρόσφερε τίποτε στους φοιτητές. "Με τον νόμο του 1982", είπε ο κύριος Βεγλερής, "οι φοιτητές σε τίποτε δεν ωφελήθηκαν. Με τον νόμο αυτό ωφελήθηκαν μόνοι οι διάφοροι βοηθοί επιμελητές, οι οποίοι έγιναν όλοι διδάσκοντες. " Και αμέσως μετά, κατήγγειλε τα κόμματα, οτι "είναι ένοχα για την διάβρωση και κομματικοποίηση του φοιτητικού κόσμου."

 

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΠΙ 7 ΕΤΙΑΣ :

 

Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια το 1970-1974 ήταν απο τα Πρώτα 100 καλύτερα πανεπιστήμια στον Κόσμο, ενώ το Πάντειο το 1973 ήταν στην 7 Θέση. Απίστευτο? οχι Πραγματικό μια εποχή που η Παιδεία ήταν πραγματικά σοβαρή, πνευματική και ΔΩΡΕΑΝ.

Να σημειωθεί οτι στις μέρες μας τα Ελληνικά Πανεπιστήμια βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις των σύγχρονων Κρατών

Επι 7ετιας ΑΚΟΜΑ...

• Έναρξις κατασκευής Πανεπιστημιουπόλεων

1. Αθηνών
2. Θεσσαλονίκης
3. Πατρών

• Κατασκευή σχολείων σε όλα τα χωριά που υπήρχαν μικρά παιδιά, και δημιουργία σχολείων σε όποια μεγάλη πόλη χρειαζόταν.
• Δωρίζονται σε 65 σχολεία της Αττικής και στην συνέχεια σε όλη την Ελλάδα προτομές του Μεγάλου Αλεξάνδρου για να τοποθετηθούν σε βάθρο σε ειδικό χώρο του κάθε σχολείου, έτσι ώστε τα παιδιά να εμπνέονται από τον Μέγα στρατηλάτη και να τον έχουν ώς πρότυπο.
•  Καθιέρωση, κρατικών βραβείων για τους αριστούχους του 6ταξιου Γυμνασίου
•  2πλασιασμός των κονδυλίων για την παιδεία
•  Δίνονται η πρώτες υποτροφίες στους αριστούχους μαθητές, για μετέπειτα σπουδές.
• Δίνεται Σημαντικό χρηματικό ποσό σε αριστούχους φοιτητές για την μετέπειτα επαγγελματική σταδιοδρομία
•  Παροχή Δωρεάν Ιατροφαρμακευτικής και Νοσοκομειακής περίθαλψης σε όλους τους φοιτητές
•  Χορηγήσει Σπουδαστικών Δανείων
•  Αύξηση της Χρηματικής αμοιβής για το ημερήσιο φοιτητικό συσσίτιο
•  Χορηγήσει ειδικού Κονδυλίου για την Ψυχαγωγία των φοιτητών
•  Παροχή 3τρης Εξεταστικής στους Φοιτητές
•  Δωρεάν Χορήγηση Βιβλίων Για Όλους τους ΜΑΘΗΤΕΣ και ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Μια γέυση μόνο απο αυτά που έγιναν για την παιδεία

 

Τα Εργα της Επαναστάσεως της 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967

Ανατρέχων τις σήμερον, τριάκοντα-τρία έτη μετά την Εθνεγερσίαν της 21ης Απριλίου 1967, εις τα δημοσιεύματα και τας ανασκοπήσεις των συγχρόνων ΜΜΕ, έκπληκτος διαπιστοί ότι βρίθουν "αντιστασιακών γεγονότων", ενώ απουσιάζει παντελώς παν σχετικόν με την προσφοράν και το έργον της Επαναστάσεως. Ως αν κατά την περίοδον αύτην ουδέν δημόσιον κτίριον, ουδέν νοσοκομείον, ουδεμία οδός, ουδέν φράγμα, ουδέ το ελάχιστον επαρήχθη, αλλ’ άπαντα "μαγικώς ανεφύησαν" την επομένην της "μεταπολιτεύσεως"!

Πας φιλαλήθης ευκόλως δύναται ν’ ανακαλύψη την αληθήν διάστασιν του κολοσσιαίου Έργου της Επαναστάσεως. Επί παραδείγματι, το ιστορικόν σύγγραμα του Αντιπροέδρου αυτής Στρατηγού Στ. Παττακού "21η Απριλίου 1967 - 8η Οκτωβρίου 1973 / Ημέραι και Έργα" εκτενώς πραγματεύεται και μνημονεύει αυτά.

Ακροθιγώς ας επιτραπή όπως αναφερθούν:

• Κατασκευή Φραγμάτων Ηλεκτροπαραγωγής

1. Αλιάκμονος
2. Καστρακίου
3.  Πολυφύτου

 

• Επέκτασις Θερμοηλεκτρικών Μονάδων

1. Ερετρίας
2. Πτολεμαϊδος
3. Κατασκευή μεγάλων Γεφυρών
4. Μέγδοβα
5. Ρυμνίου (Αλιάκμονος)
6. Σερβίων (Αλιάκμονος)

 

• Κατασκευή Αεροδρομίων

1. Ζακύνθου
2. Καβάλας
3. Κυθήρων
4. Λήμνου
5. Μυκόνου
6. Πάρου
7. Ρόδου
8. Σάμου
9. Σκιάθου
10. Χίου

 

• Αρδευτικά Έργα

1. Αγρινίου - Μεσολογγίου
2. Έβρου
3. Νέστου
4. Πηνειού Ηλείας
5. Σερρών

 

• Κτίρια

1. Κρατικά Μέγαρα
2. Διοικητηρίου ΟΛΠ
3. Εθνικού Νομισματοκοπείου
4. ΕΙΡΤ
5. ΟΣΕ
6. ΟΤΕ
7. Πολεμικού Μουσείου
8. Υπουργείου Εξωτερικών

 

• Δικαστικά Μέγαρα

1. Αθηνών
2. Θεσσαλονίκης
3. Ιωαννίνων
4. Λαρίσης
5. Πατρών

 

• Επεκτάσεις Νοσοκομείων

1. Αντικαρκινικού
2. Βενιζελείου
3. Γενικού Κρατικού

 

• Έναρξις κατασκευής Πανεπιστημιουπόλεων

1. Αθηνών
2. Θεσσαλονίκης
3. Πατρών

 

• Επέκτασις Ηλεκτροφωτισμού

• Επίγειος Δορυφορικός Σταθμός Θερμοπυλών

• Επέκτασις Οδικού Δικτύου

• Ανδριάς Ελευθερίου Βενιζέλου εις Αθήνας και Χανιά

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%87%CF%8E%CE%BD

 

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%81%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_21%CE%B7%CF%82_%CE%91%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85

 

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CE%99%CF%89%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7

 

http://clubs.pathfinder.gr/papadopoulos

 

Ως συνδρομητης Cosmote εκανα το λαθος επειδη μετα απο 5 χρονια δεν μου εδωσαν καλη επιδοτηση να παω στη Vodafone. Το μεγαλυτερο λαθος που εχω κανει ποτε σε τετοιου ειδους. Αφου ζηταω φορητοτητα λοιπον και αφου περιμενα 20 μερες να εγκριθει παω στη Vodafone να παραλαβω τη συσκευη της επιλογης μου ενα sonyericsson C905. μαλιστα το παρελαβα την ημερα που ενεργοποιθηκε η γραμμη στη Vodafone. την παιρνω λοιπον την συσκευη με επιδοτηση 130 ευρω και πληρωνω τη διαφορα 266( 399 τον σεπτεμρη 2009 οποτε και εγινε το συμβαν). ηταν μεσημερι. παω σπιτι ανοιγω την συσκευη και εντοπιζω προβλημο στο μηχανισμο κυλισης. μαγκωνε στο τελος της διαδρομης (παρεπιπτωντως ειμαι τεχνικος κινητης τηλεφωνιας και αντιπροσοπευω μεγαλη εταιρεια σερωιψε στην Ελλαδα που αυτη τη στιγμη εχει αναλαβει και το service της vodafone μετα την αποτυχια της V-SERVICES). anyway το απογευμα της ιδιας μερας τους παω την συσκευη με απαιτηση DOA (δικαιωμα αντικαταστασης μεσα σε 14 μερες) και μουλενε οτι δεν γινεται να μου την αντικαταστησουν αλλα θα πρεπει να την στειλουν στο service (V-SERVICES). τσακωνομαι μαζι τους αλλα δεν ιδρωσε το αυτι τους. την αφηνω λοιπον να την στειλουν. επιστρεφει λοιπον η συσκευη απο το service 12 μερες μετα,με αναφορα πως εγινε προληπτικη αναβαθμιση λογισμικου. με λιγα λογια δεν επιδιωρθωθηκε το προβλημα. τους τοι λεω και μονο στα μπαλακια τους δεν με εγραψαν η και μπορει να το εκαναν. μου λενε να μιλησω με το service(V-SERVICES) και τι περιεργο με  γραφουν και αυτοι. Παιρνω τηλεφωνο τα κεντρικα της Vodafone και τους εξηγω μεχρι που τους λεω πως λυπαμαι που εφυγα απο την Cosmote και η απαντηση της κυριας καριολιδου στο τηλεφωνο ηταν "και μεις λυπομαστε".  η επομενη κινηση, παω και ξανακανω επιτοπου φορητοτητα στην Cosmote. 5 μηνες μετα μου στελνουν  ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ- ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ πως του οφειλω 154,90 ευρω και πως αν δεν πληρωσω ως 21/01/10  η VODAFONE -ΠΑΝΑΦΟΝ ΑΕΕΤ "ενδεχομενως να προχωρησει κατ'αρην σε καταθεση τακτικης αγωγης η σε εκδοση διαταγης πληρωμης σε βαρος σας, η οποια θα εχει ως συνεπεια την κατα πολυ αυξηση του ανωτερου ποσου με τοκους υπερημεριας, αμοιβες δικηγορων και εξοδων επιδοσεως καθως και αλλων δυσμενων επιπτωσεων σε βαρος, οπωςαποπειρα αναγκαστικης εκτελεσης απο δικαστικο επιμελητη επι τη βασει των εκτελεστων τιτλων, που θα εκδοθουν".

ως εξουσιοδοτημενο συνεργατη, δεκτικο καταβολης και αντικλητο οριζει την κ. Π.Βεντουρη στο τηλ. 210-1884470 και στη διευθυνση Σ.Βενιζελου 10&Διαπουλη Λυκοβρυση- Αθηνα. PALADINO A.E.

αν δεν ηξερα καλυτερα ολα αυτα θα μου ακουγοντουσαν σαν απειλη, λεω εγω τωρα. Α και να καταληξω 5 μηνες μετα ειμαι και παλι μια χαρα στη COSMOTE χωρις κανενα προβλημα. και την συσκευη την εστειλα στην ARVATO TELESERVICE για service χωρις καν περιγραφη βλαβης και σαν σωστη επαγγελματιες αντικατεστησαν το ελλατωματικο μερος.

με λιγα λογια και κατα την ταπεινη μου γνωμη "οποιος εχει VODAFONE κοιμαται ορθιος. καλυτερα μη σου πω και WIND".

ΑΣΥΡΜΑΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ







Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι αναμφίβολα το πιο αναγκαίο αγαθό για κάθε σημερινό σπίτι. Χωρίς ρεύμα τίποτα δεν λειτουργεί. Ούτε τηλεόραση, ούτε ψυγείο, ούτε υπολογιστής, μέχρι και τα κινητά τηλέφωνα κάποια στιγμή θα σβήσουν μόνιμα επειδή δεν θα υπάρχει η δυνατότητα φόρτισης τους. Πρώτα όμως πρέπει να επισημάνουμε τι είδους ηλεκτρικό ρεύμα χρησιμοποιούμε. Υπάρχουν δυο ειδών ηλεκτρικό ρεύμα. Το συνεχές ρεύμα (DC) και το εναλλασσόμενο (AC). Ως συνεχές ρεύμα (DC) θεωρείται η σταθερή ροή των ηλεκτρονίων σε μία ενιαία κατεύθυνση, π.χ. σε ένα καλώδιο, αλλά μπορεί επίσης να είναι μέσω ημιαγωγών, μονωτών, ή ακόμα και μέσω ενός κενού όπως το ηλεκτρόνιο ή οι ιονικές ακτίνες. Στο συνεχές ρεύμα, οι ηλεκτρικές δαπάνες ρέουν προς την ίδια κατεύθυνση. Το εναλλασσόμενο ρεύμα (AC) είναι ηλεκτρικό ρεύμα του οποίου το μέγεθος και η κατεύθυνση μεταβάλλεται περιοδικά. Στα σπίτια μας και γενικά όπου χρησιμοποιούμε ηλεκτρισμό, έχουμε εναλλασσόμενο ρεύμα το οποίο αξιοποίησε και έδωσε σε εμάς ο πατέρας του ηλεκτρισμού και μεγάλος επιστήμονας Νίκολα Τέσλα. Τον καιρό των εφευρέσεων και των μεγάλων ανακαλύψεων ο Τέσλα εργαζόταν για τον Τόμας Εντινσον, τον εφευρέτη του λαμπτήρα πυρακτώσεως.

Ο Έντινσον μην μπορώντας να αξιοποιήσει το εναλλασσόμενο ρεύμα, λόγω έλλειψης συσκευών και φόβου εξαιτίας της υψηλής τάσης που έχει κατά τη μεταφορά του, εργαζόταν με το συνεχές ρεύμα. Η σταθερότητα των πόλων του ρεύματος αυτού όμως δεν επέτρεπε στις συσκευές του να λειτουργούν ομαλά και πολλές φορές τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσε υπολειτουργούσαν ή δεν λειτουργούσαν καθόλου. Ζωντανό παράδειγμα είναι οι λαμπτήρες του που με το συνεχές ρεύμα τρεμόσβηναν συνεχώς μέχρι να σταματήσουν να λειτουργούν. Ο Νίκολα Τέσλα από την εποχή που φοιτούσε στο πανεπιστήμιο είχε πάθος με το εναλλασσόμενο ρεύμα και πίστευε ότι αυτό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι το συνεχές. Κατά τη διάρκεια μιας βόλτας του σε ένα πάρκο και απαγγέλλοντας στίχους του Φάουστ του ήρθε μια ιδέα ως όραμα και αμέσως σχεδίασε στο χώμα μια γεννήτρια εναλλαγής μαγνητικού πεδίου. Με λίγα λόγια είναι οι γεννήτριες που χρησιμοποιούμε σήμερα. Μέσω αυτής της γεννήτριας θα γινόταν εφικτή η χρήση του εναλλασσόμενου ρεύματος. Ο Εντινσον ενθουσιασμένος του ζήτησε να κατασκευάσει γεννήτριες και θα έδινε στον φτωχό Τέσλα αρκετά χρήματα για κάθε μια που θα κατασκεύαζε. Αυτό αποδείχτηκε εκμετάλλευση από τον Έντινσον γιατί ουδέποτε τον πλήρωσε για τον κόπο του. Αυτό ανάγκασε τον Τέσλα να φύγει και ανοίξει δική του επιχείρηση. Τότε ξεκίνησε ο λεγόμενος «πόλεμος των ρευμάτων».

Ο Τέσλα με τις εφευρέσεις του εξέπληττε τον κόσμο και ο Έντινσον από δάσκαλος έμοιαζε με μαθητούδι. Αντίδραση του Έντινσον ήταν να πληρώσει κάποιους για να κάψουν το εργαστήριο του Τέσλα και αυτό έγινε αρκετές φορές. Τα οράματα για ένα καλύτερο μέλλον και οι συγκρούσεις με τον Έντινσον έφεραν τον Τέσλα στην Καλιφόρνια, στην περιοχή Κολοράντο Σπρινγκς για να κάνει πραγματικότητα ένα μεγάλο του όνειρο. Την ασύρματη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας. Ένα τεχνολογικό επίτευγμα που θα έδινε ελεύθερη ενέργεια και θα έκανε τη ζωή μας πολύ πιο εύκολη. Φανταστείτε έναν κόσμο με άφθονη ενέργεια χωρίς να χρειαζόμαστε καλώδια για να την αξιοποιήσουμε. Φανταστείτε ενώ περπατάτε στον δρόμο να ακουμπήσετε μια λάμπα στο χώμα και αυτή να ανάψει. Φανταστείτε ότι με μια χάλκινη ράβδο στο έδαφος ή με μία κεραία στην κορυφή του σπιτιού σας να έχετε τον ηλεκτρισμό που χρειάζεστε. Τέλος φανταστείτε ότι αυτό έγινε στ αλήθεια. Δυστυχώς όμως αυτή η κίνηση όπως και κάθε άλλη κίνηση που προσφέρει κάτι δωρεάν, διαλύθηκε από την απληστία των ισχυρών. Το έργο του Τέσλα δεν προχώρησε γιατί ο μεγαλοτραπεζίτης J.P Morgan μόλις άκουσε ότι θα δίνει τσάμπα ενέργεια του διέκοψε τη χρηματοδότηση και το κυνηγητό με τον Έντινσον δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει τα σχέδια του. Έτσι λοιπόν μια ευκαιρία για ένα καλύτερα αύριο για όλους μας χάθηκε. Μπορούμε να καταλάβουμε τη σημασία του Τέσλα σε περιπτώσεις συσκότισης (blackout).

Στις 14 Αυγούστου του 2003, στο βορειοανατολικό τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά, έλαβε χώρα η μεγαλύτερη συσκότιση στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Η συσκότιση αυτή έπληξε πόλεις στον ανατολικό Καναδά, καθώς και οκτώ πολιτείες των ΗΠΑ. Συνολικά 50 εκατομμύρια άνθρωποι βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και το χάος που προκλήθηκε κράτησε αρκετές ώρες.
Τρένα και μετρό ακινητοποιήθηκαν και πολλοί άνθρωποι αναγκάστηκαν να πάνε σπίτι τους με τα πόδια. Αρκετοί άνθρωποι αναγκάστηκαν να κοιμηθούν στα δάπεδα των επιβατικών σταθμών και στους δρόμους της Νέας Υόρκης, εφόσον δεν μπορούσαν να πάνε σπίτια τους ακόμη και με τα πόδια. Τα συστήματα κλιματισμού τέθηκαν εκτός λειτουργίας, τα ασανσέρ στους ουρανοξύστες ακινητοποιήθηκαν και σε αρκετές περιοχές τα συστήματα υδροδότησης σταμάτησαν να λειτουργούν. Τα τρόφιμα άρχισαν να σαπίζουν, επειδή τα ψυγεία δεν λειτουργούσαν. Στα νοσοκομεία η κατάσταση ήταν δραματική και όλα τα αποθέματα στις τράπεζες αίματος κόντεψαν να αλλοιωθούν από την έλλειψη τεχνητής ψύξης. Στα αεροδρόμια ακυρώθηκαν οι προγραμματισμένες πτήσεις, δημιουργώντας προβλήματα στην αεροπορική συγκοινωνία παγκοσμίως. Κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και άλλες συσκευές ήταν πλέον άχρηστες. Χωρίς το νυκτερινό φωτισμό το Μανχάταν έμοιαζε με ένα τεράστιο σκοτεινό κενοτάφιο. Δισεκατομμύρια δολάρια χάθηκαν μόνο μέσα σε μια μέρα. Η αιτία αυτής της καταστροφής έγινε αντικείμενο μεγάλης κυβερνητικής έρευνας, αν και πολλοί πιστεύουν πως η συσκότιση προκλήθηκε από τα παλιά ηλεκτρικά δίκτυα που υπερφορτώθηκαν. Μόνο μια μέρα χωρίς το εναλλασσόμενο ρεύμα του Τέσλα και η Αμερική επέστρεψε στο σκοτεινό Μεσαίωνα…

«Αν θελήσουμε να εξαφανίσουμε από το δικό μας βιομηχανικό κόσμο τα αποτελέσματα του έργου του κυρίου Τέσλα, τότε τα γρανάζια στις βιομηχανίες θα έπρεπε να σταματήσουν να γυρίζουν, τα ηλεκτρικά τρένα μας θα έπρεπε να ακινητοποιηθούν, οι πόλεις μας να βυθιστούν στο σκοτάδι... Ναι, τόσο μακριά έφτασε με το έργο του, που αποτέλεσε το θεμέλιο του σύγχρονου κόσμου. Το όνομα του σημάδεψε μια εποχή προόδου στην επιστήμη του ηλεκτρισμού. Από αυτό το έργο ξεπήδησε μια επανάσταση...» Σχολίασε προφητικά το μακρινό 1917 ο Αμερικανός φυσικός B. A. Behrend τη συνεισφορά του Τέσλα στη διαμόρφωση του σύγχρονου κόσμου. Και πράγματι ο Νίκολα Τέσλα όχι μόνον «ανακάλυψε» τον 20ο αιώνα, αλλά οραματίστηκε και τον 21ο αιώνα.

Δυστυχώς το όνομα και το έργο του μεγάλου επιστήμονα και ειρηνιστή Νίκολα Τέσλα λίγοι το ξέρουν. Ακόμα πιο λίγοι όμως γνωρίζουν τις εφευρέσεις του αν και τις χρησιμοποιούν καθημερινά. Μερικές από τις εφευρέσεις του είναι οι ηλεκτροκινητήρες, το ραδιόφωνο, το δυναμό, η ακτινογραφία (τεσλόγραμα), το ραντάρ. Προς τιμήν του Νίκολα Τέσλα το όνομα του δόθηκε στη μέτρηση της έντασης του μαγνητικού πεδίου.




Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ


Ένα ειδικής κατασκευής εργαστήριο κατασκευάστηκε στην ύπαιθρο έξω από την πόλη του Colorado Spring στο Colorado σε υψόμετρο 6000 ποδιών (1800 μέτρων) όπου σήμερα βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του NORAD (North American Aerospace Defense Command) όπου οι γύρω κάτοικοι εξέτρεφαν οικόσιτα κοπάδια κι ήταν κτισμένο ένα σχολείο για τυφλούς και κωφάλαλους. Με έναν πολύ μεγάλο αριθμό από τεράστια πηνία, ενισχυτές και μετατροπείς εντός κι εκτός του κτιρίου - ένα κτίριο ύψους 142 ποδιών (43 μέτρα) - θα μπορούσε να κάνει πειράματα με τεράστιας ισχύος ηλεκτρικό ρεύμα, εξαπολύοντας τεχνητούς κεραυνούς στην ξηρή ατμόσφαιρα του βουνού κι οι οποίοι μπορούσαν να παρατηρηθούν από μίλια μακριά.

Όσοι ήταν περίεργοι και πλησίαζαν τον πειραματικό σταθμό αντιμετώπιζαν αρκετές απαγορευτικές πινακίδες ενώ η φράση του Δάντη 'Εγκαταλείψτε όλες σας τις ελπίδες όσοι έρχεστε εδώ' αναγραφόταν επάνω από την είσοδο του εργαστηρίου. Αυτοί που πλησίαζαν περισσότερο ανέφεραν ότι το έδαφος δονούταν κάτω από τα πόδια τους, σπίθες ξεπετάγονταν και οι κεραυνοί που προκαλούνταν από την εξωτερική στήλη ακούγονταν σαν τις οπλές εκατοντάδων αγριεμένων αλόγων. Μια φορά ο Tesla ξόδεψε τα αποθέματα ηλεκτρισμού ολόκληρης της πόλης προκαλώντας ένα blackout έως ότου επιδιόρθωσε ο ίδιος το πρόβλημα.

Ενώ βρισκόταν στο Colorado Springs, ο Tesla συνειδητοποίησε ότι η Γη ήταν ένας αγωγός τεραστίων διαστάσεων. Ήταν πεπεισμένος ότι είχε στείλει κύματα ELF (Εξαιρετικά χαμηλής συχνότητας) ανά τον κόσμο, δημιουργώντας έναν όγκο ενέργειας στον Ινδικό Ωκεανό, ο οποίος θα μπορούσε να αξιοποιηθεί λόγω της ισχύος του με την χρήση ενός απλού μηχανισμού όπως ένας δέκτης ραδιοσημάτων. Έξω από τον σταθμό ο Tesla μπορούσε να τροφοδοτήσει τις λάμπες με ασύρματο ρεύμα, ενώ όταν ήταν μέσα σημειώνονταν εμφανίσεις φωτεινών μπαλών και σε μια περίπτωση μιας πυκνής ομίχλης, κάτι που τον έκανε να πιστεύει ότι κάποια μέρα θα ήταν σε θέση να τροποποιεί τον καιρό και να δημιουργήσει υγρασία σε άγονες περιοχές.

Στις 3 Ιουλίου του 1899, κατά τη διάρκεια των πειραμάτων του στο Κολοράντο Σπρινγκς, ο Σερβοαμερικάνος εφευρέτης ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε μια «ανεξάντλητη πηγή ενέργειας». Προέβλεψε μάλιστα ότι στο μέλλον ο κόσμος θα κατάφερνε να συνδεθεί μ’ αυτήν την πηγή αστείρευτης ενέργειας, κι αυτό θα άλλαζε τη μορφή του ανθρώπινου πολιτισμού και θα οδηγούσε στην κατάκτηση του διαστήματος!
Στο Κολοράντο Σπρινγκς ο Τέσλα ανακάλυψε κάτι που ήδη διαισθανόταν: η Γη ήταν μια τεράστια «ενεργειακή πισίνα», ένας καλός ενεργειακός αγωγός, πράγμα που σήμαινε ότι το παγκόσμιο σύστημα ασύρματης μετάδοσης ενέργειας, που οραματιζόταν, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Εκεί ο Τέσλα ανακάλυψε πως «η Γη κυριολεκτικά πάλλεται από ηλεκτρικές δονήσεις» και πως μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως συντονιστικός αγωγός, ως ένα είδος δονούμενου διαπασών που θα μπορούσε να στέλνει δωρεάν ενέργεια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη.
Ο Τέσλα οραματίζονταν ένα «Παγκόσμιο Σύστημά» μετάδοσης σημάτων και μεταφοράς ενέργειας, που θα βασίζονταν κυρίως σε τρεις δικές του εφευρέσεις:
• Το μετασχηματιστή Τέσλα (πηνίο Τέσλα).
• Τον ενισχυτικό μεταδότη Τέσλα (ένας μετασχηματιστής, που προσαρμόζεται έτσι ώστε να διεγείρει το έδαφος).
• Και την Ασύρματη Μεταφορά Ενέργειας (μετάδοση της ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς καλώδια).
Σύμφωνα με το φιλόδοξο σχέδιο του Τέσλα, όπως αναφέρεται στις σημειώσεις του, «οι πρώτες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας του Παγκόσμιου Συστήματος μπορούν να τεθούν σε λειτουργία μέσα σε εννέα μήνες. Με αυτές τις εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας θα μπορεί να επιτευχθεί ηλεκτρική ισχύ μέχρι 7,5 δισεκατομμύρια Watt, με σκοπό να εφοδιάσει με ενέργεια όλα τα τεχνικά επιτεύγματα της εποχής μας».

Φεύγοντας από το Κολοράντο Σπρινγκς, γεμάτος αισιοδοξία κι ελπίδες, ο Τέσλα έγραφε στο ημερολόγιό του: «Η δυνατότητα ασύρματης μεταφοράς ενέργειας διαμέσου του φυσικού περιβάλλοντος και σε μεγάλες αποστάσεις, θ’ δημιουργήσει ανεξάντλητες πηγές πλούτου και δύναμης, θέτοντας ακόμη και την ίδια την ηλιακή ενέργεια στην υπηρεσία του ανθρώπου» (Colorado Spings Notes 1899-1900).
Λίγο μετά το τέλος ο Τέσλα έγγραψε μια σειρά άρθρων όπου εξηγούσε αρκετές μεθόδους για την άντληση ενέργειας από το περιβάλλον. Το Ιούνιο του 1900 δημοσίευσε στο περιοδικό Century μια σειρά άρθρων, που αποτελούσαν μια μακροσκελή μελέτη του με τον τίτλο The Problem Of Increasing Human Energy (Το Πρόβλημα της Αυξανόμενης Ανθρώπινης Ενέργειας), στην οποία γινόταν ειδική αναφορά στους τρόπους τιθάσευσης της ηλιακής ενέργειας: «Ο ήλιος είναι η πηγή που καθοδηγεί τα πάντα. Ο ήλιος συντηρεί όλη την ανθρώπινη ζωή και εφοδιάζει την ανθρώπινη ενέργεια...»

Στο ίδιο κείμενο ο Τέσλα περιέγραφε πως είχε καταλήξει στην ιδέα της ασύρματης μεταφοράς ενέργειας: «Για μεγάλο διάστημα είχα πειστεί ότι αυτού του είδους η μετάδοση ενέργειας δεν θα πραγματοποιούνταν ποτέ σε βιομηχανική κλίμακα, αλλά μια ανακάλυψη μ’ έκανε να’ αλλάξω γνώμη. Παρατήρησα ότι κάτω από ειδικές συνθήκες η ατμόσφαιρα, η οποία είναι κανονικά ένα μονωτικό στρώμα, αποκτά δυνατότητες αγωγιμότητας, και γι’ αυτό είναι ικανή να μεταφέρει οποιαδήποτε ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας».

Όταν ο Τέσλα πειραματίστηκε το 1899 στο Κολοράντο Σπρινγκς, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα ισχύος 1,5 MW, έκπληκτος διαπίστωσε πως οι παλμοί της ηλεκτρικής ενέργειας, που έστειλε σε όλη την ολόκληρη υδρόγειο, επέστρεψαν με αμείωτη δύναμη! «Αυτό», είπε ο εφευρέτης, «ήταν ένα τόσο απίστευτο αποτέλεσμα που η ανακάλυψή του σχεδόν με ζάλισε». Ο Τέσλα είχε την εντύπωση πως η γη είχε «απαντήσει» στα σήματά του και πως «αντί μιας ηχούς, είχα λάβει ένα στάσιμο ηλεκτρικό κύμα, ένα κύμα που αντανακλάται από μακριά».

Στο σύστημα που σχεδίασε ο Τέσλα δεν είχε καμιά διαφορά η απόσταση μετάδοσης των κυμάτων. Η αποδοτικότητα της μεταφοράς ενέργειας των στάσιμων «κυμάτων Τέσλα» προσέγγιζε το 96-97% και δεν υπήρχε σχεδόν καμία απώλεια ενέργειας εκτός από αυτή που απαιτούσε η λειτουργία των μηχανημάτων. Αν δεν υπήρχε δέκτης, δεν υπήρχε και κατανάλωση ενέργειας. Όταν δεν υπάρχει κανένας δέκτης, οι εγκαταστάσεις καταναλώνουν μόνο μερική ισχύ, που είναι απαραίτητη να για να διατηρηθεί η δονητική συχνότητα.

Αξιοποιώντας αυτή την ανακάλυψη ο Τέσλα πίστευε πως ολόκληρος ο πλανήτης θα μπορούσε να διασυνδεθεί ενεργειακά αν κατασκευαζόταν ένα δίκτυο από πύργους εκπομπής και λήψης ηλεκτρικής και ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας. Ακόμη και η ίδια η γη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας, έτσι ώστε ο καθένας να ήταν σε θέση ν’ αντλήσει ενέργεια χώνοντας απλά μια μεταλλική ράβδο στο έδαφος! Ο Τέσλα υποστήριζε πως η εκπεμπόμενη ενέργεια θα μπορούσε να μετατρέψει τις παγωμένες εκτάσεις σε καλλιεργήσιμη γη, θα καθάριζε τις πόλεις από τα καυσαέρια, θα καταργούσε τους πολέμους, την πείνα και τη φτώχεια. Αν και ορισμένοι πίστευαν πως αυτά που έλεγε ο Τέσλα θα έπρεπε να μπουν στο «κουτί με τις παλαβομάρες» της ανθρωπότητας, εντούτοις η σύγχρονη επιστήμη και οι τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις δείχνουν να τον δικαιώνουν.



Η ΑΣΥΡΜΑΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ

Ένα σχετικά απλό σύστημα που θα μπορούσε να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια χωρίς καλώδια τροφοδοσίας περιγράφηκε από Αμερικανούς ερευνητές. Η τεχνολογία που αναπτύσσουν στηρίζεται στο φαινόμενο του συντονισμού και θα μπορούσε να καταργήσει στο μέλλον τους φορτιστές, τα καλώδια και τις πρίζες.
Το ασύρματο ηλεκτρικό ρεύμα θα ήταν ιδανικό για την τροφοδοσία φορητών συσκευών που σήμερα πρέπει να επαναφορτίζονται περιοδικά, όπως οι φορητοί υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα, ανέφερε στο BBC ο Μάριν Σόλτζασικ και οι συνεργάτες του στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT).
Η διάταξη που περιγράφουν βασίζεται στο φαινόμενο του «συντονισμού», κατά το οποίο ένα αντικείμενο ταλαντώνεται όταν δεχθεί ενέργεια μιας συγκεκριμένης συχνότητας. Για παράδειγμα, συντονισμός παρατηρείται στα έγχορδα μουσικά όργανα. «Όταν παίζεις μια νότα σε ένα μουσικό όργανο, ένα άλλο όργανο με το ίδιο ακουστικό συντονισμό θα αναγνωρίσει τη νότα και θα αρχίσει να δονείται» εξηγεί ο καθηγητής Σόλτζασικ.

Στο συγκεκριμένο σύστημα, αντί της χρησιμοποίησης των ακουστικών δονήσεων, οι επιστήμονες αξιοποιούν το συντονισμό ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Οι συνηθισμένες κεραίες που μεταδίδουν ραδιοκύματα δεν θα ήταν κατάλληλες για την αποδοτική μεταφορά της ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας καθώς την διαχέουν προς όλες τις κατευθύνσεις, αντί να την εστιάζουν σε ένα σημείο.
Προκειμένου να υπερβούν αυτό το εμπόδιο, οι ερευνητές του MIT μελέτησαν μια ειδική κατηγορία αντικειμένων τα οποία είναι «μη ακτινοβόλα και διαθέτουν «μακρόβιο συντονισμό». Τα αντικείμενα αυτά μπορούν να εκπέμπουν πίδακες ενέργειας, μήκους τριών έως πέντε μέτρων οι οποίοι θα μπορούσαν να τροφοδοτούν ασύρματα ηλεκτρικές συσκευές.

Για παράδειγμα, μια κεραία από χαλκό, κατάλληλα σχεδιασμένη ώστε να διαθέτει μακρόβιο συντονισμό, θα μπορούσε να τροφοδοτεί με ενέργεια μια κοντινή συσκευή που διαθέτει επίσης μια κεραία που ταλαντώνεται στην ίδια συχνότητα. Στην ερευνητική ομάδα του ΜΙΤ συμμετέχουν και οι έλληνες ερευνητές Αριστείδης Καράλης και Τζον Τζοανόπουλος.

Η ομάδας του MIT δεν είναι η πρώτη που προτείνει την ασύρματη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας. Τον 19ο αιώνα ο μεγάλος φυσικός και μηχανικός Νίκολα Τέσλα ήταν ο πρωτοπόρος για ελεύθερη και ασύρματη ενέργεια.

Η Sony κατάφερε να αναπτύξει ένα νέο σύστημα μεταφοράς ενέργειας που καταργεί τα καλώδια και βασίζεται στην ασύρματη μεταφορά ηλεκτρισμού. Η νέα τεχνολογία προορίζεται να καλύψει κατά κύριο λόγο τις ανάγκες οικιακών ηλεκτρικών συσκευών, όπως η τηλεόραση και/ή το ηχοσύστημα. Η εμβέλειά της περιορίζεται αυτή τη στιγμή στα 50 εκατοστά, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να τροφοδοτήσει μόνο τις πολύ κοντινές συσκευές.

Η ασύρματη αυτή τεχνολογία μπορεί να μεταφέρει ρεύμα ισχύος 60 watts με απόδοση [efficiency] 80%, ενώ το ποσοστό πέφτει στο 60% αν μεσολαβεί ανορθωτής. Η κεντρική ιδέα είναι η μέθοδος του μαγνητικού συντονισμού, κατά την οποία η ηλεκτρομαγνητική &e