Λέγεται και “ριπίδιον”, το υποκοριστικών της λέξεως ριπίς (εν ριπή οφθαλμού). Είναι το γνωστότατο μικρό πτυχωτό αξεσουάρ της γυναικείας φιλαρέσκειας, κομψότητας αλλά και χρησιμότητας, η οποία ανάγεται στους αρχαιότατους χρόνους. Στην αρχή χρησιμοποιούσαν τα πλατιά φύλλα του φοίνικα, του λωτού και της στρουθοκαμήλου ή άλλων πτηνών, αργότερα του χαρτιού ή χονδρού υφάσματος.